I SAB/Wa 1347/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy postanawia: odrzucić skargę. P. S. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 25 kwietnia 2015 r. (data prezentaty) na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie uwierzytelnionej kopii akt sprawy, zakończonej orzeczeniem nr [...]. Uzasadniając skargę strona podniosła, że skarga nie została poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z poglądem wyrażonym w orzecznictwie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 480/06). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], odpowiadając na skargę, wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "ppsa" skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianych w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego nie wynika aby skarżący złożył takie wezwanie przed wniesieniem skargi do Sądu. Brakuje go w nadesłanych przez organ aktach administracyjnych. Przy czym skarżący, we wniesionej do Sądu skardze stwierdził, że nie poprzedził jej wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W tej sytuacji uznać należało, że skoro skarżący przyznał, że przed złożeniem przedmiotowej skargi do Sądu nie wyczerpał trybu przewidzianego we wskazanym wcześniej art. 37 kpa., zaś w aktach administracyjnych brak jest stosownego wezwania, to z powyższych względów uznać należało, że powołany uprzednio tryb warunkujący skuteczne wniesienie skargi na bezczynność, nie został wyczerpany. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.