I SAB/Wa 136/11

WyrokWSA w Warszawie2011-06-09

Skład orzekający: Przemysław Żmich, Jolanta Dargas, Gabriela Nowak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta pozostaje w bezczynności w sytuacji, gdy pomimo upływu terminów ustawowych i wyznaczonych terminów dodatkowych, nie wydał decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość, koncentrując się na próbach wycofania z obrotu prawnego wcześniejszej decyzji Wojewody?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności, gdy nie załatwia sprawy w terminie ustawowym lub wyznaczonym terminie dodatkowym. W sytuacji, gdy organ dysponuje ostateczną decyzją merytoryczną i sporządzonymi wycenami, powinien wydać decyzję odszkodowawczą, a nie koncentrować się na próbach uchylenia lub zmiany wcześniejszej decyzji, co stanowi zbędne działania i dowodzi bezczynności.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. Pomimo wielokrotnego wyznaczania terminów do załatwienia sprawy, organ nie wydał decyzji, koncentrując się na próbach wznowienia postępowania i stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody z 2006 r. Skarżący zarzucił organowi pozorne czynności i brak działań zmierzających do wydania decyzji odszkodowawczej.
Rozstrzygnięcie
Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku S. K. z dnia 16 grudnia 2002 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Gabriela Nowak Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi S. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zobowiązuje P. W. do rozpoznania wniosku S. K. z dnia 16 grudnia 2002 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę cześć ulicy [...] w W. stanowiącą działkę nr [...] w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] polegającą na braku podejmowania przez organ działań zmierzających do wydania decyzji ustalającej odszkodowanie za przejęcie przez Gminę [...] z dniem [...] stycznia 1999 r., prawa własności nieruchomości stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] o powierzchni [...] m2 w obrębie ewidencyjnym [...] stanowiącej cześć gruntów uregulowanych w księdze wieczystej KW nr [...] zajętej pod drogę publiczną ulicę N., na podstawie ostatecznej i prawomocnej decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r., nr [...] pomimo przekroczenia terminu zakreślonego w postanowieniu Wojewody [...] z [...] lutego 2010 r., oraz nieuzasadnionego wyznaczenia przez Prezydenta [...] terminu dodatkowego do dnia 30 sierpnia 2010 r. W obszernym uzasadnieniu skargi S. K. zaznaczył, że Wojewoda [...] postanowieniem z [...] listopada 2009 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi [...] dodatkowy termin do załatwienia sprawy ustalenia odszkodowania w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawę reformującą administracje publiczną (Dz. U. Nr 133. poz. 873 ze zm.) za opisaną wyżej nieruchomość do dnia 28 lutego 2010 r. Zdaniem skarżącego, Prezydent [...] w wyznaczonym wyżej terminie nie podjął jakichkolwiek czynności zmierzających bezpośrednio bądź pośrednio do ustalenia odszkodowania na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r. W szczególności nie powołał dowodu z opinii biegłego rzeczoznawcy majątkowego do spraw wyceny nieruchomości, lecz wyłącznie na podstawie postanowienia z [...] lutego 2010 r., nr [...] postanowił zawiesić postępowanie w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, do czasu rozstrzygnięcia przez Wojewodę [..] wniosku Prezydenta [...] o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] lutego 2006 r., nr [...]. Na podstawie postanowienia Wojewody [...] z dnia [..] kwietnia 2010 r., nr [...] uchylono zaskarżone postanowienie Prezydenta [...] o zawieszeniu postępowania w całości. Skarżący zaznaczył, że Prezydent [...] pomimo wyraźnych wytycznych zawartych w decyzji Wojewody [...] z [...] listopada 2009 r. oraz na podstawie postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. nie wykonał ani w dodatkowym terminie to jest do dnia 28 lutego 2010 r. ani do dnia 30 sierpnia 2010 r. jakiejkolwiek czynności, która bezpośrednio zmierzałaby do ustalenia odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną ul. [...]. W szczególności w piśmie Prezydenta [...] z [...] czerwca 2010 r., wyznaczającym nowy termin zakończenia sprawy nie powołano powodów braku wykonania od dnia 2 listopada 2010 r., jakichkolwiek czynności zmierzających do ustalenia odszkodowania, co jego zdaniem ewidentnie stanowi o bezczynności organu. W ocenie skarżącego organ dokonuje wyłącznie pozornych czynności nie mających potwierdzenia w zebranym materiale dowodowym, które w żaden sposób nie zmierzają do wydania decyzji w przedmiocie ustalenia odszkodowania za grunty przejęte pod drogę nieruchomością na podstawie decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. S. K. zauważył, że Prezydent [...] zlecił rzeczoznawcy majątkowemu dokonanie wyceny wyłącznie działki ewidencyjnej nr [...] z obrębu [...], to jest dokonanie czynności niezgodnej z przedmiotem postępowania administracyjnego. Skarżący podkreślił, że działania Prezydenta [...] nie są związane z przedmiotem sprawy i nie mogą być uważane za czynności podejmowane w sprawie celem wydania decyzji administracyjnej. Zaznaczył, że organ nadal uważa brak zmiany decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r., nr [...] za kwestię prejudycjalną pomimo negatywnego w tym zakresie rozstrzygnięcia organu wyższej instancji co w konsekwencji sprowadza się do podejmowania czynności sprzecznych z przedmiotem sprawy, a zarazem bezczynności Prezydenta [...], z uwagi na brak możliwości wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania na postawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. W ocenie S. K. dokonanie zawiadomienia o nowym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 30 sierpnia 2010 r. i podejmowanie w trakcie tego okresu czynności sprzecznych z treścią legalnej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] należy traktować jako bezczynność Prezydenta [...], gdyż czynności te nie zmierzają do wydania decyzji na podstawie przedmiotu sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wskazał, że nie znajduje ona uzasadnienia. Organ szczegółowo opisał przebieg postępowania przyznając, że Wojewoda [...] kilkakrotnie wyznaczał mu dodatkowy termin rozpoznania sprawy ostatni raz do dnia 30 sierpnia 2010 r. Organ zaznaczył, że skarżący był wcześniej informowany, że brak jest możliwości rozpatrzenia sprawy w terminie określonym w postanowieniu Wojewody [...] z [...] listopada 2009 r., nr [...] z uwagi na konieczność sporządzenia operatu szacunkowego i przeprowadzenia rozprawy administracyjnej oraz o nowym terminie rozpatrzenia sprawy do dnia 30 sierpnia 2010 r. Prezydent podał, że operat szacunkowy został sporządzony w dniu 24 czerwca 2010 r., a zawiadomieniem z dnia 12 lipca 2010 r. został wyznaczony termin rozprawy administracyjnej. Organ zauważył, że w dniu 3 sierpnia 2010 r. pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o nieprzeprowadzenie rozprawy administracyjnej dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość oznaczoną jako działka ewidencyjna z obrębu nr [...] o powierzchni [...] m2 jako przedwczesne w związku z wystąpieniem Delegatury Biura Gospodarki nieruchomościami o wznowienie postępowania i uchylenie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z lutego 2006 r., nr [...]. Pełnomocnik zobowiązał się złożyć do Wojewody [...] wniosek o zmianę decyzji Wojewody [...] z [...] lutego 2006 r., nr [...]. Do dnia dzisiejszego Wydział Nieruchomości Skarbu Państwa nie został poinformowany o złożeniu przez pełnomocnika wnioskodawcy wniosku o zmianę decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...]. Prezydent [...] wskazał, że skarżący został poinformowany, iż ze względu na złożony przez delegaturę Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy [...] do Wojewody [...] wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...]utego 2006 r. rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie ustalenia odszkodowania nastąpi w terminie 2 miesięcy od rozpatrzenia przez Wojewodę [...] u o wznowienie postępowania. Dodał również, że pismem z dnia 1 lipca 2010 r. Biuro Gospodarki Nieruchomościami Urzędu [...] o do Ministra Infrastruktury zażalenie na bezczynność Wojewody [...] wie rozpatrzenia wniosku Delegatury Biura Gospodarki Nieruchomościami w Dzielnicy [..] października 2009 r., o wznowienie postępowania i uchylenie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. Prezydent [...] wyjaśnił, że do dnia dzisiejszego Biuro Gospodarki Nieruchomościami nie zostało poinformowane jak zażalenie zostało rozpatrzone. W odpowiedzi na zapytanie Wydziału Nieruchomości Skarbu Państwa na jakim etapie znajduje się postępowanie, Minister Infrastruktury pismem z dnia 7 marca poinformował, że pismami z dnia 14 lipca 2010 r., a następnie 2 marca 2010 r. wystąpił do [...] Urzędu Wojewódzkiego z prośbą o udzielenie informacji na jakim etapie postępowania jest sprawa rozpatrzenia wniosku Prezydenta o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] oraz że do dnia dzisiejszego nie uzyskano odpowiedzi na powyższe pisma. Reasumując organ stwierdził, że skarga wnioskodawcy nie znajduje uzasadnienia wobec wcześniejszego stanowiska pełnomocnika wnioskodawcy o nieprzeprowadzanie rozprawy administracyjnej oraz zobowiązanie wniesienia do Wojewody [...]wniosku o zmianę decyzji z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest uzasadniona. Z zasad ogólnych postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (art. 12 § 1 Kpa). Przy czym z przepisu art. 35 § 1 Kpa wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 Kpa). W oparciu o powyższe należy stwierdzić, że organ administracji publicznej zmierza do załatwienia sprawy, jeżeli prowadzi postępowanie w zgodzie ze standardami wskazanymi w powołanych wyżej przepisach. Jeżeli tak nie jest, to występuje przypadek niezałatwienia sprawy w terminie, a więc pozostawania przez organ w bezczynności. Organ pozostaje zatem w bezczynności, w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w maksymalnym terminie ustawowym określonym w art. 35 Kpa lub w wyznaczonym przez organ w trybie art. 36 Kpa terminie dodatkowym. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie wystąpił właśnie taki przypadek. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek S. K. o odszkodowanie za grunt ujawniony w księdze wieczystej Kw nr [...] zajęty pod ul. [...] w W. wpłynął do kancelarii Miasta [...] w dniu [...] grudnia 2002 r. Ostateczną decyzję stwierdzającą nabycie działki nr [...] o pow. [...] m2 przez Gminę [...] Prezydent [...] otrzymał w marcu 2006 r., o czym świadczy prezentata widniejąca na piśmie z dnia 14 marca 2006 r. Organ podjął postępowanie w sprawie o odszkodowanie po kilku miesiącach wydając w dniu 25 sierpnia 2006 r. postanowienie nr [...] o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Z akt sprawy wynika, że na potrzeby niniejszej sprawy zostały sporządzone na zlecenie organu wyceny przedmiotowego gruntu w dniach: 25 września 2006 r., 4 grudnia 2007 r., 24 czerwca 2010 r. (dotycząca mniejszej działki nr [...] o pow. [..] m2), natomiast na zlecenie skarżącego wyceny przedmiotowego gruntu w dniu: 7 grudnia 2006 r., 19 października 2007 r., 12 grudnia 2007 r., 21 lipca 2010 r. Mimo przeprowadzonych rozpraw (protokół z dnia 21 listopada 2006 i z dnia 11 lutego 2008 r.), oraz wielokrotnie wyznaczanych przez organ terminów dodatkowych wskazujących na załatwienie sprawy: do końca I kwartału 2008 r. (pismo z dnia 7 listopada 2007 r.), do dnia 20 sierpnia 2008 r. (pismo z dnia 14 lipca 2008 r.), do końca września 2008 r. (pismo z dnia 20 sierpnia 2008 r.), do dnia 28 lutego 2010 r. (postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. wydane w trybie art. 37 § 2 Kpa), do dnia 30 sierpnia 2010 r. (pismo z dnia 2 czerwca 2010 r.), w terminie 2 miesięcy od rozpatrzenia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z 2006 r. stwierdzającą nabycie gruntu pod ul. [...] (pismo z dnia 24 lutego 2011 r.) organ nie wydał w sprawie decyzji przez co znaczna część sporządzonych wycen utraciła aktualność. Z dokumentacji sprawy wynika, że Prezydent [...] rozpatrując wniosek S. K. o odszkodowanie nie tyle zmierzał do ustalenia odszkodowania w oparciu o zgromadzone wyceny rzeczoznawców majątkowych, co skoncentrował się na działaniach mających na celu wycofanie z obrotu prawnego decyzji Wojewody [...] z dnia [..] lutego 2006 r. stwierdzającej nabycie działki nr [...] o pow. [...] m2 przez Gminę [...], aby uzyskać ponowną decyzję merytoryczną w tym zakresie (stwierdzającą zajęcie mniejszego obszaru pod ul. [...]). O takim działaniu Prezydenta świadczy złożony Wojewodzie [...] wniosek z dnia 6 października 2009 r. o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r., zawieszenie postępowania przez organ w dniu [...] lutego 2010 r. (postanowienie nr [...]), a także - wobec odmowy wznowienia postępowania przez Wojewodę (decyzja z dnia [...] marca 2001 r.) - wniosek Prezydenta z dnia 13 kwietnia 2011 r. skierowany do Ministra Infrastruktury o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2006 r. Zdaniem Sądu, opisane wyżej działania organu były zbędne. Prezydent [...] dysponując ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [..] lutego 2006 r. był nią związany i w związku z tym mając ustalony przedmiot sprawy w postępowaniu odszkodowawczym (grunt oznaczony jako działka nr [...] o pow. [...] m2), a także sporządzone wyceny winien wydać decyzję w sprawie o ustalenie odszkodowania na rzecz S. K. Gdyby się natomiast okazało, że po wydaniu decyzji w sprawie o odszkodowanie Wojewoda [...] wydał inną decyzję, o której mowa w art. 73 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną, to wówczas wystąpiła by podstawa do wznowienia postępowania odszkodowawczego na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 Kpa i wydania nowej decyzji w sprawie o odszkodowanie. Skoro zatem w niniejszej sprawie organ, mimo upływu terminów ustawowych i dodatkowych, nie rozpoznał wniosku S. K. o odszkodowanie z 2002 r. i nie wydał rozstrzygnięcia, to pozostawał w bezczynności. Z tego względu Sąd, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło