I SAB/Wa 138/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G., E. S. i Z. G. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o wydanie decyzji stwierdzającej nabycie przez jednostkę samorządu terytorialnego z dniem 1 styczna 1999 r. prawa własności nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym S. G., E. S. i Z. G. kwotę 100,00 (słownie sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego. S. G., E. S. i Z. G. w dniu 11 czerwca 2008 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie nabycia przez jednostkę samorządu terytorialnego z dniem 1 stycznia 1999 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), prawa własności gruntu zajętego pod część ulicy [...] w W. stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] (wydzieloną z działki o nr [...]). W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej odrzucenie podnosząc, że skarżący nie składali zażalenia do Ministra Infrastruktury na bezczynność organu, a zatem wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponadto organ wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] potwierdził nabycie przez Gminę W. z dniem 1 stycznia 1999 r. z mocy prawa w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872 ze zm.), prawa własności gruntu zajętego pod część ulicy [...] w W., oznaczonego w ewidencji gruntów jako działka nr [...] w obrębie ewidencyjnym [...] o pow. [...] m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej ppsa), skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w art. 35 kpa stronie przysługuje prawo do złożenia zażalenia do organu wyższego stopnia. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa warunkuje wniesienie do sądu skargi na bezczynność organu. Zgodnie z powyższym przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego S. G., E. S. i Z. G. powinni byli złożyć zażalenie do organu administracji wyższego stopnia na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie nabycia mienia przez jednostkę samorządu terytorialnego z dniem 1 stycznia 1999 r. Z akt sprawy nie wynika, żeby skarżący złożyli zażalenie o którym mowa w art. 37 kpa, a więc nie wyczerpali środków zaskarżenia o jakich mowa w treści przepisu art. 52 § 1 i 2 ppsa. Skoro skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu nie wyczerpali środków przewidzianych w powyższym przepisie, tak więc skarga - jako niedopuszczalna -podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit.a) ppsa.