I SAB/Wa 138/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.B. na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] postanawia odrzucić skargę. T.B. pismem z dnia 17 lutego 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowania odwoławczego od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 31 marca 2014 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy przed wniesieniem niniejszej skargi do Sądu, występowała do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 37 § 1 Kpa. W odpowiedzi z dnia 10 kwietnia 2014 r. skarżąca wskazała, że "nie składała skargi na przewlekłe postępowanie Wojewody [...] od decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...]". Nie widziała "potrzeby skarżyć decyzji Wojewody [...]". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 Kodeksu postepowania administracyjnego, zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 Kpa, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 Kpa lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych oraz pisma skarżącej z dnia 10 kwietnia 2014 r., skarga na przewlekłość została złożona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bez uprzedniego wezwania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (nad którym nie ma już organu wyższego stopnia) do usunięcia naruszenia prawa. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę przed wniesieniem skargi środka zaskarżenia, skutkuje jej niedopuszczalnością. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.