I SAB/Wa 139/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 29 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. w przedmiocie nierozpoznania wniosku o wyłączenie pracowników postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. w przedmiocie nierozpoznania jego wniosku o wyłączenie pracowników tegoż organu z toczącego się w urzędzie postępowania z wniosku A. B. W skierowanym do Sadu piśmie z dnia 18 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków w W. poinformował, że jeszcze przed datą złożenia przedmiotowej skargi zajął stanowisko w sprawie w dniu [...] lipca 2006 r. (pismo nr [...]). Pismem z dnia 21 września 2006 r. skarżący cofnął skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Badając zgłoszony wniosek Sąd uznał go za dopuszczalny bowiem cofnięcie skargi w niniejszej sprawie nie zmierza do obejścia prawa i nie powoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, postanowiono jak w sentencji.