I SAB/Wa 140/11

WyrokWSA w Warszawie2011-04-27

Skład orzekający: Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent W. dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku H. P. dotyczącego ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości?
Ratio decidendi
Prezydent W. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku H. P. dotyczącego ustanowienia użytkowania wieczystego gruntu, ponieważ nie załatwił sprawy w terminach określonych przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego, nie informował stron o przyczynach zwłoki ani nie wskazywał nowych terminów załatwienia. Sąd, uznając skargę za uzasadnioną, zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy.
Stan faktyczny
H. P. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu. Pomimo wcześniejszych decyzji organów administracyjnych i wezwań do podjęcia działań, sprawa nie została merytorycznie załatwiona. Prezydent W. argumentował, że skomplikowany charakter sprawy uniemożliwił terminowe jej załatwienie. Sąd rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązano Prezydenta W. do rozpoznania wniosku H. P. dotyczącego ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Zasądzono od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżącej H. P. kwotę 360 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...] 1. zobowiązuje Prezydenta W. do rozpoznania wniosku H. P. dotyczącego ustanowienia użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. zasądza od Prezydenta W. solidarnie na rzecz skarżącej H. P. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło orzeczenie Prezydium Rady Narodowej w W. z dnia [...] lutego 1953 r., Nr [...] odmawiającego przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej przy ul. [...], ozn. hip [...]. Jednocześnie organ przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ wskazał na konieczność ustalenia stanu prawnego w sprawie. Pismem z dnia 8 października 2008 r. Urząd Miasta W. zwrócił się z do Delegatury Biura Geodezji i Katastru Dzielnic [...] o uzupełnienie akt własnościowych o wypisy z ewidencji gruntów nieruchomości położonej przy ul. [...]. W dniu 9 października 2008 r. pełnomocnik skarżących r.pr. J. S. wezwał organ do podjęcia działań zmierzających do merytorycznego załatwienia sprawy. W związku z brakiem postępu w sprawie pismem z dnia [...] lutego 2010 r. r.pr. J. S. złożył zażalenie w trybie art. 37 kodeksu postępowania administracyjnego na niezałatwienie sprawy w terminie do organu wyższego stopnia. Rozpoznając zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] uznając zażalenie za uzasadnione wyznaczył Prezydentowi W. termin na załatwienie sprawy do dnia 15 września 2009 r. W związku z upływem w/w terminu oraz brakiem wydania merytorycznego orzeczenia w sprawie pismem z dnia 20 stycznia 2010 r. pełnomocnik skarżących wniósł o bezzwłoczne wydanie rozstrzygnięcia w sprawie a następnie pismem z dnia 24 listopada 2010 r. złożył skargę na bezczynność Prezydenta W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skardze zawarty został ponadto wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi oraz wyjaśnił, że nie był stanie rozpoznać sprawy w terminach określonych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego ze względu na wyjątkowo skomplikowany charakter przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli strona zgłosi taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W sprawie niniejszej wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy. Zgodnie z art. 35 § 1 k.p.a. organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego artykułu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 k.p.a. nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Wskazać tu należy, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Z akt sprawy bezsprzecznie wynika, że Prezydent W. nie tylko nie dochował wskazanych przepisami kodeksu terminów ale nawet nie informował stron o konieczności ich zmiany bądź przedłużenia. Ponadto wskazać należy, że nie ma uzasadnionych podstaw, by można było uznać, że wystąpiła przyczyna niezależna od organu administracji uniemożliwiająca terminowe załatwienie sprawy, o której mowa w przepisie w art. 35 § 5 k.p.a. W związku z powyższym Sąd uznając skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 w związku z art. 120 ppsa - orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło