I SAB/Wa 140/16

PostanowienieWSA w Warszawie2016-05-12

Skład orzekający: Jolanta Dargas

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji jest dopuszczalna, jeśli środek zaskarżenia przewidziany w art. 37 KPA został wniesiony po złożeniu skargi do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji jest niedopuszczalna, jeśli strona nie wyczerpała przed jej wniesieniem środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności zażalenia do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 KPA. Wniesienie takiego zażalenia po złożeniu skargi do sądu administracyjnego skutkuje odrzuceniem skargi.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Skarga została przekazana organowi, który wniósł o jej oddalenie. Sąd wezwał skarżących do nadesłania odpisu zażalenia na bezczynność organu do organu wyższego stopnia, złożonego przed wniesieniem skargi. Skarżący nadesłali pismo do Wojewody już po złożeniu skargi do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącym wpis sądowy.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K., J. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J. K. oraz J. K. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. J. K. oraz J. K. pismem z dnia 5 stycznia 2016 r. wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] ozn nr hip. "[...]" [...]. Zarządzeniem z dnia 7 stycznia 2016 r. Sąd nakazał przekazać skargę Prezydentowi [...]. Skarga wpłynęła do organu w dniu 13 stycznia 2016 r. Odpowiadając na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2016 r. Sąd wezwał skarżących do nadesłania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, odpisu wniesionego przez skarżących zażalenia na bezczynność Prezydenta [...] w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul.[...], skierowanego do organu wyższego stopnia – Wojewody [...], złożonego w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2016 r. poz. 23), powoływanej dalej jako "k.p.a." W odpowiedzi w piśmie z dnia 5 maja 2016 r., skarżący wskazali, że w dniu 5 maja 2016 r. skierowali pismo do Wojewody [...], którego kserokopię załączyli do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem administracji. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przypadku skargi na bezczynność organu, przed jej wniesieniem do Sądu strona winna wyczerpać środek prawny określony w art. 37 k.p.a., zgodnie z którym na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa służy kwestionowaniu przekroczenia maksymalnego ustawowego terminu załatwienia sprawy przez organ administracyjny. W przedmiotowej sprawie warunek ten nie został spełniony. Wprawdzie skarżący w dniu 5 maja 2016 r. (data prezentaty na piśmie), wnieśli do Wojewody [...] pismo odnoszące się do bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, które można potraktować jako zażalenie w trybie art. 37 k.p.a., jednakże zrobili to po, a nie przed wniesieniem skargi do Sądu. Z akt sprawy wynika bowiem, że skarga została wniesiona bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie i na podstawie art. 54 § 1 p.p.s.a. przekazana do organu. Skarga wpłynęła do Prezydenta w dniu 13 stycznia 2016 r. i dzień ten należy uznać jako datę wniesienia skargi do Sądu. W konsekwencji niewyczerpanie przez stronę środka zaskarżenia przed wniesieniem skargi, skutkuje jej niedopuszczalnością. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 2 sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło