I SAB/Wa 142/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. w sprawie wydania decyzji o ustaleniu odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowiącą działkę na [...] o powierzchni [...] m2, położoną w W. przy ul. [...]. W odpowiedzi na skargę prezydent W. uznał wniesioną skargę za bezzasadną i wyjaśnił, że pismem z dnia 29 października 2010 r. Prezydent W. poinformował A. S., że wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość stanowiącą działkę ewidencyjną [...] z obrębu [...] o powierzchni [...] m2 zostanie rozpatrzony do końca II kwartału 2011 r. Wyjaśnić również należy, że zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 r., zwrócono się do skarżącego oraz do Prezydenta W. o udzielenie informacji czy przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożone zostało zażalenie w trybie art. 37 kpa do organu wyższej instancji to jest do Wojewody [...] zobowiązując do nadesłania kopii tego zażalenia wraz z poświadczeniem jego złożenia w organie. W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 6 maja 2011 r. (k- 26) A. S. poinformował, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. nie kierował skargi do Wojewody [...]. Zaś Prezydent W. w piśmie z dnia 9 maja 2011 r. wyjaśnił, że na podstawie ustaleń Delegatury stwierdzono, iż tego rodzaju zażalenie w przedmiotowej sprawie dotyczącej odszkodowania za działkę ew. nr [...] o powierzchni [...] m2 z obrębu [...], położoną przy ul. [...] w W. Dzielnicy B. nie zostało złożone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na podstawie art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę (w tym skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 37 § 1 stanowi, że w przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Oznacza to, że w niniejszej sprawie wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy. Jak zaznaczono już wcześniej wobec braku w aktach sprawy dowodu na wyczerpanie przez stronę trybu o którym mowa w art. 37 kpa, zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2011 r. Sąd zobowiązał skarżącego i właściwy organ o wyjaśnienie czy występowali do organu wyższego stopnia – w tym przypadku Wojewody [...] - z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. Adresaci wezwania potwierdzili, że zażalenie nie zostało przez stronę skarżącą wniesione. Skoro skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia zażalenia w trybie art. 37 kpa z którego to prawa A. S. nie skorzystał, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.