I SAB/Wa 143/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. Dania 8 marca 2013 r. A. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2012 r., którym wniosła do organu o stwierdzenie nieważności decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2007 r., nr [...]. W uzasadnieniu podniosła zarzuty dotyczące wymienionej decyzji. W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia o których mowa w kodeksie postępowania administracyjnego tj. nie wezwała do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. W myśl przepisu art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – tj. dalej jako P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na przewlekłość lub bezczynność organu, polegającą na nie zajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w określonej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Zgodnie z tym przepisem, w brzmieniu nadanym art. 1 pkt 8 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. – o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U z 2011 r. Nr 6, poz. 18), na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, w ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie skarżąca przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wezwała Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do usunięcia naruszenia prawa. Wniesienie skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia powoduje, że skarga jest niedopuszczalna. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.