I SAB/Wa 146/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska (spr.) Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska WSA Joanna Skiba Protokolant Monika Chorzewska-Korczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2009 r. sprawy ze skargi L. P. na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie utworzenia uczelni niepublicznej postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego na rzecz skarżącej L. P. kwotę 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W dniu 2 czerwca 2009 r. L. P. reprezentowana przez pełnomocnika wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w przedmiocie wydania decyzji w sprawie utworzenia uczelni niepublicznej. W odpowiedzi na skargę Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wskazał, że w dniu [...] czerwca 2009 r. organ wydał decyzję odmawiającą wydania pozwolenia na utworzenie uczelni niepublicznej pn. Wyższa [...] Szkoła "[...]" w K. z siedzibą w K. oraz nadania uprawnienia do prowadzenia studiów pierwszego stopnia na kierunku "[...]" (nr decyzji [...]). W związku z powyższym Minister wniósł o umorzenie postępowania. W piśmie z dnia 24 sierpnia 2009 r. pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wojewódzki sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji ( wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87) Zgodnie z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje go do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. W trybie wskazanego art. 149, Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z cytowanego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Wskazać więc należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to - mimo pozostawania w zwłoce - przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Sąd stwierdził, że taka sytuacja ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Minister Nauki i Szkolnictwa Wyższego wydał w sprawie decyzję. Skoro decyzja została wydana przez organ po wpłynięciu skargi do Sądu, ale przed jej rozpoznaniem, należy uznać, że organ załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynność, a zatem postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.