I SAB/Wa 146/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącego B. K. kwotę 100 (słownie sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. B. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w postępowaniu o ponowne rozparzenie sprawy rozstrzygniętej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie o stwierdzenie nieważności postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] oraz postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że postępowanie zażaleniowe zostało wszczęte na wniosek z dnia 22 grudnia 2011 r., o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazał również, że wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. wyznaczając dodatkowy termin 7 dni od doręczenia wezwania organowi. Jednak pomimo upływu wyznaczonego terminu organ nie podjął działań zmierzających do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, jak również nie zawiadomił stron o przyczynie jej nie załatwienia w terminie oraz nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że nie pozostaje w bezczynności, gdyż w dniu [...] kwietnia 2012 r., rozpoznał wniosek skarżącego i wydał postanowienie nr [...], którym uchylił zaskarżone postanowienie w całości i umorzył w całości postępowanie I instancji. Kolegium wyjaśniło również, że postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności postanowienia tego organu z dnia [...] kwietnia 2008 r., nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r., o zawieszeniu postępowania dotyczącego podziału nieruchomości położonej w [...], w Dzielnicy [...] przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz. nr [...], z Obr. [...] do czasu zakończenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...] grudnia 1999 r., nr [...] zatwierdzającej projekt podziału nieruchomości KW [...], stanowiącej dz. ew. nr [...] z obrębu [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej jako p.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 a. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku nie załatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a., jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 k.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 a p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu [...] kwietnia 2012 r., nr [...] wydało postanowienie, którym rozpoznało wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy. Uznać zatem należy, że organ nie pozostaje w bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...]. Tym samym w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Jednocześnie zauważyć trzeba, że o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. W ocenie Sądu powołany przepis znajduje bowiem zastosowanie w przypadku, gdy w wyniku wniesienia skargi na bezczynność organu, organ wyda akt lub podejmie czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do którego pozostawał w bezczynności. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.