I SAB/Wa 146/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-10-05
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi ustanowionemu z urzędu w celu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia sądu pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie wraz z podatkiem VAT?Ratio decidendi
Adwokatowi ustanowionemu z urzędu w celu sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia sądu pierwszej instancji, przysługuje wynagrodzenie obliczone zgodnie z przepisami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie, powiększone o podatek VAT, pod warunkiem złożenia stosownego oświadczenia.Stan faktyczny
Skarżąca T. G. wniosła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. WSA w Warszawie odrzucił skargę. Następnie skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy, co skutkowało ustanowieniem adwokata M. B. z urzędu. Adwokat sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Sąd rozpoznał wniosek o przyznanie kosztów.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz adwokata M. B. kwotę 180,00 zł oraz kwotę 41,40 zł tytułem podatku VAT, łącznie 221,40 zł, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia : przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 180,00 zł. (sto osiemdziesiąt złotych) oraz kwotę 41,40 złotych (czterdzieści jeden złotych czterdzieści groszy) stanowiącą 23 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 221,40 zł. (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy).
Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
W dniu 16 czerwca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej
w [...], na pełnomocnika skarżącej został wyznaczony adwokat – M. B.
W dniu 28 września 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym stwierdził brak podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Do wniosku pełnomocnik dołączył dowód nadania opinii skarżącej.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje :
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych
w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 461 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit b
ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat –75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach,
w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru
i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów
i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. Ponadto, wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu powinien zawierać oświadczenie, o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik z urzędu został ustanowiony już po wydaniu przez Sąd pierwszej instancji postanowienia odrzucającego skargę. Nie reprezentował zatem skarżącej w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji. Pełnomocnik w niniejszej sprawie sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia Sądu z dnia 29 maja 2015 r. Wniosek pełnomocnika o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielanej z urzędu zawiera oświadczenie o którym mowa w § 20 ww. Rozporządzenia.
Z tego względu, należało przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 180,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 41,40 złotych – łącznie kwotę 221,40 złotych.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.
w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło