I SAB/Wa 148/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpoznania odwołania od orzeczenia administracyjnego postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić J. B. wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. W dniu 20 września 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga J. B., na bezczynność Ministra Budownictwa w przedmiocie rozpoznania odwołania od orzeczenia administracyjnego Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] sierpnia 1949 r. o odmowie przyznania dotychczasowemu właścicielowi E. P. prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...]/[...], ozn. nr hip. [...]. W dniu 15 września 2006 r. Minister Budownictwa po rozpatrzeniu odwołania, wydał decyzję nr [...], którą uchylił w całości orzeczenie Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 1949 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W piśmie procesowym z dnia 27 września 2006 r. skarżąca J. B. cofnęła skargę na bezczynność Ministra Budownictwa oraz wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów za czynności pełnomocnika skarżącej, w łącznej wysokości 340 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek o cofnięcie skargi niedopuszczalnym. W przypadku umorzenia postępowania na skutek cofnięcia skargi, brak jest podstaw do zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącej od organu. W takiej sytuacji występuje tylko podstawa do zwrotu stronie z urzędu całego wpisu zgodnie z art. 232 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym postępowanie należało umorzyć, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 oraz zwrócić skarżącej wpis od skargi na podstawie art. 232 § 1 powołanej wyżej ustawy.