I SAB/Wa 15/19

Dnia 5 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. G., G. Z., E. W., K. M., M. M. i M. M. na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2018 roku 1. zobowiązuje Ministra Inwestycji i Rozwoju do rozpoznania odwołania z dnia [...] czerwca 2018 r. od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2018 r., znak [...] w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie; 4. zasądza od Ministra Inwestycji i Rozwoju solidarnie na rzecz E. G., G. Z., E. W., K. M., M. M. i M. M. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. E. G., G. Z., E. W., K. M., M. M. i M. M. (dalej jako "skarżący") pismem z [...] grudnia 2018 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju (dalej jako "Minister/Organ") w rozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] maja 2018 roku, znak: [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Urzędu Dzielnicowego [...] z dnia [...] marca 1975 r. znak : [...] wydanej w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] nr hip. "[...], lit. "[...]",[...]" i nr [...] lit. "[...]". Skarżący wskazali, że mimo złożonego w sprawie w dniu [...] listopada 2018 roku ponaglenia do niezwłocznego podjęcia czynności i zakończenia postępowania administracyjnego dotyczącego w/w odwołania organ nie podjął żadnych czynności zmierzających bezpośrednio do wydania decyzji w sprawie. W skardze skarżący wnieśli o : 1. wyznaczenie miesięcznego terminu do wydania decyzji rozstrzygającej w sprawie rozpoznania odwołania skarżących; 2. stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznanie każdemu ze skarżących od organu na podstawie art. 149 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako "ppsa") kwoty 1000 złotych; 4. zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia. W rozpoznawanej sprawie od [...] czerwca 2018 roku, kiedy to skarżący wnieśli do organu odwołanie od decyzji Wojewody [...] do czasu wniesienia skargi minęło blisko 6 miesięcy a organ nie podjął żadnych czynności zmierzających bezpośrednio do wydania decyzji w sprawie, mimo, że termin załatwienia sprawy w postępowaniu odwoławczym wynosi miesiąc. Zgodnie z powyższym należy uznać, że organ prowadzi postępowanie w sposób przewlekły i nie budzi wątpliwości Sądu fakt, że Minister Inwestycji i Rozwoju nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki, a zatem koniecznym było wydanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania odwołania z [...] czerwca 2018 r. wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 ppsa, termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy. Zdaniem Sądu realnym terminem, w jakim możliwe jest rozpoznanie ww. odwołania, jest termin jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika natomiast z akt niniejszej sprawy, organ po otrzymaniu odwołania przystąpił do analizy materiału dowodowego a następnie pismem z dnia [...].10.2018 roku nr [...] organ powiadomił strony o prowadzeniu postępowania w przedmiotowej sprawie oraz wskazał przewidywany termin jej rozstrzygnięcia do dnia [...] stycznia 2019 roku. W tej sytuacji nie sposób zarzucić Ministrowi Inwestycji i Rozwoju, że bezczynność w niniejszej sprawie miała charakter rażący. Jednocześnie Sąd nie uwzględnił wniosku o przyznanie skarżącym sumy pieniężnej i w tej części skargę oddalił. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 ppsa ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści omawianego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie jego sprawy. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. Taka zaś sytuacja w rozpoznawanej sprawie, w ocenie Sądu, nie zachodzi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a ppsa orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. Rozstrzygnięcie zawarte w punkcie 3 wyroku zapadło na podstawie art. 151 ppsa. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa i 205 § 2 ppsa. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 ppsa który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.