I SAB/Wa 150/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Dargas Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania - oddala skargę - P. S. pismem z [...] lutego 2015 r. (data wpływu do organu [...] lutego 2015) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. (data wpływu do organu [...] stycznia 2015 r.) P. S. wystąpił do Kolegium z żądaniem rozpoznania jego odwołania z dnia [...] grudnia 2015 r. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...]. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. Kolegium zwróciło się do organu I instancji o wyjaśnienie, w terminie 7 dni, czy ww. odwołanie zostało przekazane w ustawowo określonym terminie. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. organ I instancji poinformował, że odwołanie skarżącego nie zostało przekazane do Kolegium z powodów technicznych, które uniemożliwiły odebranie powyższej korespondencji z platformy e-PUAP. Dodatkowo organ wskazał, że ww. odwołanie tak czy inaczej byłoby bezzasadne, gdyż skarżący przekroczył ustawowy termin na złożenie powyższego odwołania. Powyższa decyzja została bowiem wysłana do P. S. w dniu [...] kwietnia 2015 r., a zaskarżona została dopiero w dniu [...] grudnia 2015 r., a zatem z przekroczeniem 14 dniowego terminu na wniesienie odwołania. Następnie w dniu [...] lutego 2015 r. (data wpływu do organu [...] lutego 2015 r.) P. S. wezwał Kolegium w trybie art. 37 k.p.a. do zaprzestania naruszeń prawa przy rozpoznawaniu jego odwołania, a już w dniu [...] lutego 2015 r. (data wpływu do organu [...] lutego 2015 r.) wniósł wskazaną na wstępie skargę zarzucając Kolegium naruszenie art. 35 i 36 k.p.a. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], Kolegium na podstawie art. 37 k.p.a. uznało wniesione zażalenie za uzasadnione i zobowiązało organ I instancji do podjęcia, w terminie 7 dni, od daty otrzymania powyższego postanowienia czynności w trybie art. 133 k.p.a. Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że odwołanie skarżącego nie zostało przekazane przez organ I instancji do Kolegium, dlatego też organ wydał postanowienie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Jej podstawowym celem jest ochrona jednostki przed nieuzasadnioną zwłoką organu w załatwieniu sprawy administracyjnej i doprowadzenie do wydania przez organ w tejże sprawie stosownego aktu. Zgodnie bowiem z art. 149 § 1 P.p.s.a uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach wymienionych w komentowanym przepisie polega na zobowiązaniu organu administracji publicznej do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji albo dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W takiej sytuacji sąd stwierdza jednocześnie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Przytoczony przepis określa wyczerpująco treść orzeczenia uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W konsekwencji w sytuacji wydania przez organ merytorycznego rozstrzygnięcia już po wniesieniu skargi nie jest możliwe jej uwzględnienie. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy odwołanie skarżącego z dnia [...] grudnia 2015 r. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...], nie zostało przekazane przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], co potwierdził organ I instancji w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r. W związku z tym Kolegium wydało postanowienie z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], którym uznało wniesione zażalenie za uzasadnione i zobowiązało organ I instancji do podjęcia, w terminie 7 dni, od daty otrzymania powyższego postanowienia czynności w trybie art. 133 k.p.a. W niniejszej sprawie nie można zatem zarzucać Kolegium jakiejkolwiek bezczynności w rozpoznaniu ww. odwołania, gdyż nie zaczął nawet biec termin określony w art. 35 § 3, obligujący organ do załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym nie później niż w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Na marginesie sprawy wskazać także należy, że Sąd wie z urzędu, że skarżący występuje do organów pomocowych jak i do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], z różnego rodzaju żądaniami, które jak się wydaje są jedynie przejawem nadużywania swoich praw podmiotowych, które mają na celu sparaliżowanie prac organów. Fakty te znane są Sądowi z urzędu, z uwagi na liczne skargi, które skarżący skierował w 2015 r. i w 2016 r. do Sądu na akty organów oraz ich bezczynności. Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 powołanej ustawy, który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.