I SAB/Wa 1507/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie WSA Dariusz Pirogowicz WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. W. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznanie wniosku o przyznanie odszkodowania 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]- w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...]dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz M. W. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] września 2016 r. Skarżący, T.W., złożył skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie o przyznania odszkodowania za nieruchomość [...], położoną w [...]. przy ul. [...], pochodzącą z księgi hipotecznej "Hip [...]". Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta do rozpoznania wniosku w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że przed wniesieniem skargi Skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi pierwszej instancji termin dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia na wydanie rozstrzygnięcia. Pomimo upływu powyższego terminu sprawa nie została załatwiona. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, na podstawie przedstawionych mu akt sprawy, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 Kpa. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy Skarżący złożył wniosek o odszkodowanie w dniu [...] września 2014 r. Oznacza to, że od dnia [...] września 2014r. rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 § 3 Kpa. Pomimo upływu powyższego terminu, Prezydent nie zakończył postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem. Co do charakteru bezczynności organu sąd uznał, że bezczynność, której się dopuścił się organ miała cechy rażącego naruszenia prawa. Z akt przedstawionych sądowi wynika, że organ podjął pierwsze czynności w sprawie w dniu [...] września 2014 r., zwracając się do Sądu Rejonowego [...] o nadesłanie zaświadczenia z księgi wieczystej prowadzonej dla przedmiotowej nieruchomości. W tym samym dniu organ zwrócił się do Skarżącego o nadesłanie adresu korespondencyjnego J. R., współwłaścicielki nieruchomości, ewentualnie o wykazanie następstwa prawnego po niej. Skarżący ustosunkowując się do powyższego pisma poinformował, że J. R. nie żyje i wyjaśnił, że aktualnie złożył wniosek do Sądu Rejonowego [...] wniosek o stwierdzenie nabycia spadku po niej. Organ postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. zawiesił postępowanie w sprawie do czasu przedłożenia prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po J. R. Skarżący przedłożył to postanowienie przy piśmie z dnia [...] marca 2015 r., a następnie złożył zażalenie na postanowienie o zawieszeniu postępowania, które rozpoznane zostało postanowieniem Wojewody [...] z dnia [...] maja 2015 r. Wojewoda postanowieniem tym utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Skarżący złożył wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w dniu [...] września 2015 r., co skutkowało wydaniem postanowienia o podjęciu zawieszonego postępowania w dniu [...] października 2015 r. Pismami z dnia [...] października 2015 r. organ zwrócił się do Archiwum Państwowego o nadesłanie kopii dokumentów z działu I i II dawnej księgi wieczystej prowadzonej dla nieruchomości, planu zabudowania [...], dokumentów z akt nieruchomości i dokumentów z Biura Odbudowy [...] oraz do Biura Geodezji i Katastru o nadesłanie mapy z zaznaczonymi granicami aktualnych działek ewidencyjnych oraz granicami dawnej nieruchomości oraz wydruku informacji z ewidencji gruntów dla działek ewidencyjnych w skład których wchodzi dawna nieruchomość hipoteczna. Żądane dokumenty nadesłane zostały przy pismach z dnia [...] listopada 2015 r., [...] listopada 2015 r. i [...] grudnia 2015 r. Oznacza to, że organ od przeszło roku nie dokonuje żadnych czynności w sprawie. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł jak pkt 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 niniejszej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1800), zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 złotych.