I SAB/Wa 151/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia odrzucić skargę. T. G. pismem z dnia [...] lutego 2015 r. uzupełnionym pismem z dnia [...] lutego 2015 r. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania odwołania z dnia [...] listopada 2014 r. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazano, iż odwołanie z dnia [...] listopada 2014 r. pozostawiono bez rozpoznania, bowiem skarżąca pomimo wezwania nie wskazała numeru i daty zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Wyczerpanie środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie to następuje poprzez wniesienie zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia a jeśli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego. W niniejszej sprawie z uwagi na okoliczność, że stawiany przez stronę zarzut bezczynności dotyczył Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zobligowana ona była do wezwania tego organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do Sądu. Jak wynika natomiast z treści odpowiedzi na skargę oraz akt administracyjnych sprawy, takiego wezwania skierowanego do organu skarżąca nie wystosowała. W związku z czym skarga podlegała odrzuceniu jako niedopuszczalna. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 i art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.