I SAB/Wa 151/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Jolanta Dargas sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi L. K. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie akt sprawy oddala skargę L.K. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, pismem z 15 września 2016 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania jej wniosku z dnia 3 lipca 2015 r. o udostępnienie do wglądu akt sprawy o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu położonego w W. przy ul. [...] , hip. [...] Nr rej. hip. [...] . Wniosek o przyznanie własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości pismem z dnia 14 lutego 1949 r. złożył A.W.. Pismem z dnia 16 maja 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] . Skarżąca wskazała w skardze, że jej poprzednik prawny – F.B.– zawarł w dniu [...] listopada 1954 r. umowę w formie aktu notarialnego, na podstawie której nabył od A.W. prawa do ww. nieruchomości. Skarżąca podniosła, że mimo upływu terminu załatwienia sprawy, organ nie podjął żadnych czynności zmierzających do jej zakończenia, a przede wszystkim nie wydał decyzji. Ponadto zaznaczyła, że organ prowadzi postępowanie o ustanowienie użytkowania wieczystego z udziałem następców prawnych A.W. , a nie z udziałem następców prawnych F.B.. W związku z tym skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do rozpoznania przedmiotowego wniosku w terminie 1 miesiąca oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że ze zgromadzonego materiału dowodowego, dotyczącego ww. nieruchomości wynika, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu. Nie zachodzi więc możliwość ustanowienia na jej rzecz prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369) powoływanej dalej jako "P.p.s.a." - sprawa mogła zostać rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie natomiast z art. 151 P.p.s.a. w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części, sąd skargę oddala odpowiednio w całości albo w części. W niniejszej sprawie skarga na bezczynność Prezydenta [...] jest nieuzasadniona i jako taka podlegała oddaleniu. W postępowaniu o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego na rzecz następców prawnych dawnego właściciela gruntu, toczącym się w trybie art. 7 dekretu warszawskiego, stronami są osoby, którym przysługują określone prawa rzeczowe. Osobami tymi są: osoba, bądź osoby zgłaszające roszczenia dekretowe, bądź ich spadkobiercy (wnioskodawcy), właściciel gruntu, osoby będące użytkownikami wieczystymi gruntu, a w przypadku gruntu zabudowanego także właściciele lokali, z którymi związane są odpowiednie udziały w użytkowaniu wieczystym gruntu. Jak wynika z akt sprawy, wniosek o przyznanie własności czasowej do przedmiotowej nieruchomości pismem z dnia 14 lutego 1949 r. złożył A.W.. Skarżąca w skardze wskazała, że jej poprzednik prawny – F.B.– zawarł w dniu [...] listopada 1954 r. umowę w formie aktu notarialnego, na podstawie której nabył od A.W. prawa do nieruchomości. W umowie tej stwierdzono również, że wniosek o przyznanie własności czasowej został złożony do Zarządu Miejskiego [...] we właściwym terminie i opłacony. Zdaniem Sądu L.K. nie wykazała, że jest stroną postępowania o ustanowienie użytkowania wieczystego przedmiotowej nieruchomości. W aktach administracyjnych sprawy znajduje się odpis z wypisu aktu notarialnego z dnia [...] listopada 1954 r. Rep. nr [...] , który nie jest poświadczony za zgodność z oryginałem, nie jest wiadome kiedy i przez kogo został złożony do akt. Wspomniany akt notarialny z [...] listopada 1954 r. Rep. nr [...] nie stanowi więc dokumentu, ponieważ nie jest podpisany ani poświadczony za zgodność z oryginałem. Ponadto nie ma na nim żadnych pieczęci. Dokument urzędowy stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone, a dokument prywatny dowód tego, że osoba, która się na nim podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie. Tak więc, aby pismo stanowiło dokument powinno być podpisane lub poświadczone za zgodność z oryginałem. W ocenie Sądu, skoro skarżąca powołuje się w skardze na akt notarialny z [...] listopada 1954 r. i była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, to powinien zostać doręczony Prezydentowi [...] właściwy dokument w oryginale lub odpis poświadczony za zgodność z oryginałem. Pismo znajdujące się w aktach administracyjnych nie ma żadnej mocy prawnej i nie może być podstawą do oceny legitymacji skarżącej. Należy zatem stwierdzić, że L.K. nie wykazała, że jest stroną postępowania w sprawie przedmiotowego wniosku, skoro nie zostało odpowiednio wykazane następstwo prawne, na podstawie którego przysługiwałby jej przymiot strony. Tym samym skarga na bezczynność Prezydenta [...] jest nieuzasadniona. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 P.p.s.a. w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.