I SAB/Wa 1515/16

WyrokWSA w Warszawie2016-12-16

Skład orzekający: Joanna Skiba, Elżbieta Lenart, Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość, ponieważ przekroczył ustawowe terminy załatwienia sprawy. Sąd zobowiązał organ do rozpoznania wniosku w terminie czterech miesięcy od doręczenia prawomocnego wyroku, jednocześnie stwierdzając, że bezczynność ta nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, biorąc pod uwagę prowadzone postępowanie wyjaśniające i skomplikowany charakter sprawy.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską na podstawie art. 215 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Po upływie ponad 8 miesięcy od złożenia wniosku, organ nie wydał decyzji. Po złożeniu zażalenia na bezczynność i postanowieniu Wojewody zobowiązującym Prezydenta do podjęcia rozstrzygnięcia w terminie 3 miesięcy, organ nadal nie wydał decyzji. W związku z tym skarżący wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy.
Rozstrzygnięcie
1. Zobowiązanie Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy do rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. 2. Stwierdzenie, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 3. Zasądzenie od Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz skarżących solidarnie kwoty 580 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Lenart Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant referent stażysta Martyna Pakuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi M. J., M. J., W. J., B. J., K. J., A. J. – W., M. Sz., M. G., M. J. i M. J. na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy do rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] pn. "[...]" dz. nr [...],[...],[...],[...],[...] - w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz M. J., M. J., W. J., B. J., K. J., A. J. – W., M. Sz., M. G., M. J. i M. J. solidarnie kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. M. J., M. J., W. J., B. J., K. J., A. J., M. S., M. G., M. J. i M. J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] marca 2015 r. o ustalenie, na podstawie przepisu art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r. poz. 1774 ze zm.) – zwanej dalej "ugn", odszkodowania za nieruchomość, położoną w [...] pn. "[...]" dz. nr [...],[...],[...],[...],[...], nr hip. [...]. W skardze skarżący wnieśli o: 1) zobowiązanie Prezydenta [...] do załatwienia przedmiotowej sprawy, w terminie 2 miesięcy; 2) skierowanie niniejszej sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; 3) zasądzenie na rzecz skarżących od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu podnieśli, że wystąpili do Prezydenta [...] wnioskiem z dnia [...] marca 2015 r. o przyznanie odszkodowania na podstawie przepisu art. 215 ust. 2 ugn za przedmiotową nieruchomość [...]. Od dnia, w którym wskazany wniosek wpłynął do Prezydenta [...] minęło ponad 8 miesięcy, a organ nie wydał decyzji w sprawie. W konsekwencji, w dniu [...] grudnia 2015 r. zostało złożone zażalenie na bezczynność organu, w trybie art. 37 § 1 i 2 Kpa, do Wojewody [...]. Wojewoda [...] w grudniu 2015 r. zwrócił się do Prezydenta [...] o przesłanie akt przedmiotowego postępowania. Postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] Wojewoda [...] zobowiązał Prezydenta [...] do podjęcia stosownego rozstrzygnięcia w sprawie, w terminie 3 miesięcy od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie Wojewody [...] zostało doręczone Prezydentowi [...] w dniu [...] marca 2016 r., co oznacza, iż termin do wydania przez organ rozstrzygnięcia w powyżej sprawie upływał w dniu [...] czerwca 2016 r. Do dnia [...] sierpnia 2016 r. minęło ponad 5 miesięcy, a organ, wbrew nałożonemu nań zobowiązaniu, nie podjął merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, nie zachowując tym samym terminu zakreślonego wskazanym wyżej postanowieniem Wojewody [...]. W tym stanie rzeczy bezczynność organu nie budzi wątpliwości. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r., nr [...] wyznaczył Prezydentowi [...] termin zakończenia postępowania o ustalenie odszkodowania do dnia [...] czerwca 2016 r. W toku prowadzonego postępowania podjęto szereg czynności zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego, niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa". Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin dwóch miesięcy) został w niniejszej sprawie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek skarżących z dnia [...] marca 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] pn. "[...]" dz. nr [...], [...], [...], [...], [...], rej. hip. [...], złożony na podstawie art. 215 ust. 2 ugn. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie nie została wydana. Sąd uznał, że istniejąca w sprawie bezczynność organu nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Z akt sprawy wynika bowiem, że Prezydent [...] zareagował na wniosek o odszkodowanie za przedmiotową nieruchomość [...] i prowadzi w tej sprawie postępowanie wyjaśniające. Organ pismem z dnia [...] czerwca 2015 r. wystąpił do Delegatury BGN w [...] o przesłanie akt własnościowych przedmiotowej nieruchomości. Po otrzymaniu akt w dniu [...] lipca 2015 r. organ pismami z dnia [...]czerwca 2016 r. i [...] czerwca 2016 r. wystąpił do: 1) Delegatury BGN w [...] o przesłanie akt lokalizacyjnych dotyczących [...] Zakładów "[...]", zlokalizowanych na terenie przedmiotowej nieruchomości, 2) sądu wieczystoksięgowego o przesłanie kopii działu I i II dawnej księgi hipotecznej przedmiotowej nieruchomości wraz z umowami, oświadczeniami i wnioskami spisanymi w księdze umów, dotyczącymi wskazanych wyżej działów. Nie można pominąć i tego, że w niniejszej sprawie wniosek o odszkodowanie został złożony stosunkowo niedawno w porównaniu z innymi tego typu sprawami, które rozpatruje Sąd. Poza tym sprawy o odszkodowanie za nieruchomości [...] są sprawami skomplikowanymi, ponieważ ich wyjaśnienie opiera się na ustaleniu przesłanek odnoszących się do okoliczności sprzed wielu lat wstecz, a przez to trudnych do ustalenia. Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku odszkodowawczego w terminie 4 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że przesłanki z art. 215 ust. 2 ugn będą spełnione (czego na obecnym etapie sprawy nie można ocenić), wówczas konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, do którego strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 i § 1a Ppsa orzekł, jak w sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust.1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło