I SAB/Wa 152/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.G. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania wniosku o zwolnienie z obowiązku przystąpienia do egzaminu postanawia odrzucić skargę. B.G. pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania jej wniosku o zwolnienie z obowiązku zdawania na egzaminie maturalnym przez jej syna matematyki i wydania w tym zakresie decyzji administracyjnej. Skarżąca wyjaśniła, iż jej syn w wyniku ciężkiej choroby neurologicznej ([...]) ma znaczne trudności w nauce matematyki. Zdiagnozowano u niego [...]. W związku z tym, że obowiązujące od roku 2009/2010 przepisy obligują do zdawania egzaminu maturalnego z matematyki wszystkich absolwentów szkół ponadgimnazjalnych wystąpiła ona do Centralnej Komisji Egzaminacyjnej, a następnie do Ministra Edukacji Narodowej o zwolnienie syna z tego obowiązku i zastąpienia wspomnianego przedmiotu innym lub o przygotowanie łatwiejszego zestawu zadań. Mimo, że korespondencja w sprawie z ww. organami trwała od roku odpowiedzi jakie otrzymywała były dla jej syna niekorzystne. Skarżąca podkreśliła przy tym, że każdorazowo prosiła o wydanie w przedmiotowej sprawie decyzji administracyjnej lub pouczenie jej o przysługującym trybie zaskarżenia, które to uprawnienie gwarantuje jej Konstytucja. Konkludując wskazała, że oczekuje od Ministra Edukacji Narodowej wydania w sprawie dotyczącej jej syna decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, podnosząc, że sprawa w której B.G. wniosła skargę na bezczynność organu, nie podlega załatwieniu w drodze decyzji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga B.G. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, interpretacje podatkowe), mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku. Przedmiotem wniosku skarżącej z dnia 29 stycznia 2010 r. skierowanego do Ministra Edukacji Narodowej było żądanie zwolnienia jej syna (u którego zdiagnozowano akalkulię) z obowiązku zdawania na egzaminie maturalnym matematyki i wydania w tym zakresie stosownej decyzji administracyjnej. Począwszy od roku szkolnego 2009/2010 matematyka, stosownie do § 54 ust. 2 pk 2 lit. c) rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2010 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz prowadzenia sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz.U nr 83, poz. 567 ze zm.), jest jednym z obowiązkowych przedmiotów objętych częścią pisemną egzaminu maturalnego. Podkreślić zaś należy, że przepisy ww. rozporządzenia nie przewidują instytucji zwolnienia absolwentów szkół ponadgimnazjalnych z egzaminu obowiązkowego z uwagi na stan ich zdrowia. Przyznają jedynie takim absolwentom prawo dostosowania formy i warunków przeprowadzenia egzaminów do ich indywidualnych potrzeb psychofizycznych i edukacyjnych (§ 59 ust. 1 rozporządzenia). W tym stanie rzeczy sprawa, z którą skarżąca zwróciła się do organu w ww. piśmie, nie jest w ocenie Sądu sprawą, w której Minister Edukacji Narodowej mógłby i powinien zająć stanowisko w trybie władczego rozstrzygnięcia (decyzji, postanowienia, innego władczego aktu lub czynności o charakterze indywidualnym). Minister Edukacji Narodowej jako organ administracji publicznej nie ma bowiem kompetencji umożliwiających podjęcie rozstrzygnięcia o zwolnieniu absolwenta z obowiązku zdawania jednego z obligatoryjnych przedmiotów objętych egzaminem maturalnym, ze względu na zdiagnozowaną u niego dysfunkcję uniemożliwiającą prawidłową naukę. Nie przyznają takich kompetencji Ministrowi (jak również żadnemu innemu organowi administracji publicznej) ani przepisy ustawy z dnia 7 września 1991 r. – o systemie oświaty (Dz. U z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), ani wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 22 ust. 2 pkt 4 tej ustawy wskazane wyżej rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 30 kwietnia 2007 r. Skoro zatem skarga na bezczynność organu administracji publicznej może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to skarga B.G. jako niemieszcząca się w tym katalogu spraw jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.