I SAB/Wa 152/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej postanawia odrzucić skargę. Pismem z 20 kwietnia 2024 r. T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. W jej treści nie wskazał jakichkolwiek danych pozwalających na identyfikację sprawy, w której organ miał być bezczynny. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Generalny Służby Więziennej wskazując, ze jest całkowicie bezzasadna oraz nie odpowiada wymogom formalnym skargi w postępowaniu sądowym oraz wniósł o oddalenie skargi. Pismem 17 czerwca 2024 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący został wezwany do usunięcia, terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie jej przedmiotu. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu 24 czerwca 2024 r. Pismem 26 czerwca 2024 r. skarżący wskazał swój nr PESEL, ale nie sprecyzował przedmiotu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzucenie z uwagi na nieusunięcia jej braków formalnych w wyznaczony do tego terminie. Skarga, będąca kwalifikowanym pismem procesowym, aby mogła skutecznie uruchomić postępowanie sądowe musi, poza danymi identyfikującymi stronę ją wnoszącą oraz organ, przede wszystkim wskazywać kwestionowany akt w sposób realnie umożliwiający jego identyfikację. Tak należy interpretować zawarty w art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a") wymóg wskazania w niej "zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności". Bez zidentyfikowania takiego aktu Sąd nie ma bowiem w sposób oczywisty możliwości dokonania jego kontroli. Stąd merytoryczne rozpoznanie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest poprzedzone badaniem czy spełnia ona wymogi formalne. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Skarga, której braków formalnych nie uzupełniono podlega odrzuceniu, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy skarga nie spełnia wymogów formalnych opisanych w art. 57 § 1 p.p.s.a., gdyż nie zawiera danych pozwalających zidentyfikować sprawę, w której organ miał być bezczynny. Poza podaniem, że kwestionowane jest bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej nie wskazano w niej żadnych innych danych, taką identyfikację umożliwiających. Wezwanie skarżącego do usunięcia w tym zakresie braków formalnych skargi nie doprowadziło do jej konwalidacji. Skarżący nie sprecyzował przedmiotu skargi w wyznaczonym w wezwaniu terminie, a jedynie w piśmie 26 czerwca 2024 r. wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko w części dotyczącej prawa do bezstronnego niezawisłego niezależnego Sądu. Z tych przyczyn skarga podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.