I SAB/Wa 154/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta G. z [...] czerwca 1974 r., nr [...] o wywłaszczeniu i odszkodowaniu za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...], oznaczoną w dacie wywłaszczenia jako parcela nr [...], o pow. [...] m2, wpisaną w KW [...] Państwowego Biura Notarialnego w G., w części dotyczącej odszkodowania i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wyjaśnił, że odwołanie M. S. od decyzji Wojewody [...] z [...] marca 2009 r. zostało rozpatrzone decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w której organ odwoławczy uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2009 r. W związku z powyższym Minister Infrastruktury wniósł o umorzenie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy w postępowaniu odwoławczym powinno nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mamy do czynienia wówczas, gdy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale – mimo istnienia ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, lub nie podjął stosownej czynności. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma przy tym znaczenia z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną w ich podjęciu lub dokonaniu, leżącą po stronie organu. Przy czym bezczynność organu musi istnieć w dniu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny. Gdy żądanie to zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, to postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się bezprzedmiotowe i sąd obowiązany jest wydać postanowienie o umorzeniu postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że Minister Infrastruktury rozpoznał odwołanie M. S. z dnia [...] marca 2009 r. i [...] czerwca 2010 r. wydał decyzję nr [...], którą uchylił decyzję organu pierwszej instancji. Poza sporem pozostaje, że termin określony w art. 35 § 3 k.p.a. został przez Ministra Infrastruktury przekroczony. Niemniej jednak, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można stwierdzić bezczynności Ministra w rozpoznaniu odwołania M. S. z dnia 20 marca 2009 r. Dodatkowo wskazać należy, że rozpatrując skargę na bezczynność organu Sąd nie jest uprawniony do przeprowadzenia kontroli prawidłowości wydanej decyzji w wyniku rozpoznania wniosku, gdyż należy to do odrębnej drogi procesowej. W ocenie Sądu, w świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wskazanych okoliczności w niniejszej sprawie, zachodzą podstawy uzasadniające umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W związku z tym w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.