I SAB/Wa 155/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Marta Kołtun - Kulik po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i J.K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. W dniu 9 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A. K. i J. K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] czerwca 1973 r., nr [...]. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali, iż w dniu [...] lutego 2013 r. został złożony do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej Wydział [...] [...] [...] w [...] z dnia [...] czerwca 1973 r, nr [...], równocześnie został złożony wniosek o wstrzymanie wykonania w/w decyzji i do dnia wniesienia skargi do sądu skarżący nie otrzymali rozstrzygnięcia w tej sprawie do czego organ jest zobowiązany na mocy art. 35 § 1 – 3 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie albo umorzenie postępowania sądowego, podkreślając, iż skarżący nie wnieśli do Ministra Transportu Budownictwa i Gospodarki Morskiej wezwania w trybie art. 37 kpa do momentu wpływu skargi na bezczynność Ministra w tej sprawie. Ponadto organ wskazał, iż pismem z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] przekazał Wojewodzie [...] w/w wniosek z dnia [...] lutego 2013r., jako organowi przed którym toczy się postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w [...] z dnia [...] czerwca 1973 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 37 kpa na niezałatwienie sprawy przez organ administracji publicznej w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 ustawy lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Stosownie do art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Skoro A. K. i J. K. przed wniesieniem skargi do Sądu przysługiwało prawo wezwania organu – Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej do usunięcia naruszenia prawa, z czego skarżący – jak wynika z akt sprawy - nie skorzystali, to ich skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Fakt odrzucenia skargi nie zamyka stronie skarżącej drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność organu administracyjnego po wyczerpaniu trybu określonego w art. 37 kpa.