I SAB/Wa 156/15
PostanowienieWSA w Warszawie2015-05-27
Skład orzekający: Emilia Lewandowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi powszechnej (art. 227 KPA) podlega kognicji sądów administracyjnych na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 PPSA?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania skargi powszechnej (art. 227 KPA) nie mieści się w katalogu spraw podlegających kontroli sądów administracyjnych określonym w art. 3 § 2 pkt 1-4a PPSA. Postępowanie inicjowane skargą powszechną jest samodzielne i jednoinstancyjne, kończy się czynnością materialno-techniczną, a jego ocena nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga taka jest niedopuszczalna.Stan faktyczny
T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania jej zażalenia z dnia 13 listopada 2013 r. na przekroczenie uprawnień służbowych. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi, wskazując, że pismo skarżącej zostało potraktowane jako skarga na niewykonywanie zadań przez kierownika jednostki organizacyjnej.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 13 listopada 2013 r. na przekroczenie uprawnień służbowych postanawia: odrzucić skargę.
T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia z dnia 13 listopada 2013 r. na przekroczenie uprawnień służbowych.
Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o odrzucenie skargi i wskazało, że pismo T. G. z dnia 13 listopada 2013 r. zwane "zażaleniem" zostało potraktowane przez organ jako skarga na Zastępcę Dyrektora Centrum Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] B. G., która podpisała pismo z dnia [...] listopada 2013 r. zawierające kwestionowane przez skarżącą treści. Zdaniem organu "zażalenie" skarżącej stanowi skargę na niewykonywanie zadań przez kierownika gminnej jednostki organizacyjnej, który pismo to podpisał.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przede wszystkim wyjaśnić należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym uwarunkowane jest stwierdzeniem jej dopuszczalności. Skarga jest zaś dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, została ona wniesiona przez uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1-7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) –dalej "ppsa", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, oraz akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, a także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.
Złożona w niniejszej sprawie skarga na bezczynność organu dotyczy, jak słusznie zauważyło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę, rozpoznania skargi T. G. stanowiącej "skargę powszechną" złożoną w trybie przepisów działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego. Skarga taka nie mieści się w katalogu spraw zawartych w ww. przepisie art. 3 ppsa. Bezczynność organu, o której mowa w pkt 8 tego przepisu dotyczy bowiem przypadków określonych w pkt 1-4a tj. braku wydania przez organ decyzji administracyjnej, postanowienia bądź podjęcia innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Postępowanie inicjowane skargą powszechną, o której mowa w art. 227 kpa jest natomiast samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną tj. zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Wniesienie skargi na podstawie art. 227 k.p.a. – jak podkreśla się w orzecznictwie - nie daje zatem podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z 31.08.2010 r. sygn. akt II OSK 1578/10 Lex nr 737711). W konsekwencji ocena prawidłowości takiego postępowania bądź jego braku nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
To zaś powoduje, że wniesioną w niniejszej sprawie skargę, uznać należy za niedopuszczalną.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło