I SAB/Wa 157/21

WyrokWSA w Warszawie2021-08-27

Skład orzekający: WSA Gabriela Nowak, WSA Łukasz Trochym, Asesor WSA Iwona Ścieszka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość, a jeśli tak, czy bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Prezydent dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o ustalenie odszkodowania, ponieważ do dnia wyrokowania nie rozpoznał wniosku skarżącej z 5 kwietnia 2016 r. Bezczynność ta miała charakter rażącego naruszenia prawa ze względu na znaczne opóźnienia w podejmowaniu czynności procesowych, brak efektywności działań organu oraz nieprzestrzeganie terminów określonych w Kodeksie postępowania administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca wniosła skargę na bezczynność Prezydenta w przedmiocie rozpoznania wniosku z 5 kwietnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość. Wskazała, że mimo upływu terminów i uznania przez Wojewodę za zasadne zażalenia na bezczynność, sprawa nie została zakończona. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że podejmowano czynności zmierzające do zgromadzenia materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta do rozpoznania wniosku skarżącej z 5 kwietnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku. Sąd stwierdził, że Prezydent dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od Prezydenta na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Łukasz Trochym Asesor WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z [...] kwietnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. jako hip. [...], w terminie trzech miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżącej J. G. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. J. G. (dalej jako "skarżąca") pismem z 1 czerwca 2021 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] (dalej jako "Prezydent" lub "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z 5 kwietnia 2016 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...]. W uzasadnieniu skargi wskazała, że mimo upływu terminów załatwienia sprawy oraz uznania przez Wojewodę [...] postanowieniem z [...] lutego 2018 r. za zasadnego zażalenia na bezczynność organu, Prezydent do dnia dzisiejszego sprawy nie zakończył. Mając powyższe na uwadze skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do wydania decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w sprawie podjęto wiele czynności zmierzających do zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego. O wszystkich tych czynnościach informowano pełnomocnika skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 § 1 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735), powoływanej dalej jako "K.p.a." organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. W myśl natomiast art. 36 § 1 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia. Organ administracji publicznej pozostaje zatem w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. W sprawie ze skargi na bezczynność organu Sąd zobowiązany jest nie tylko do ustalenia, że organ nie podjął w terminie przewidzianym dla załatwienia sprawy czynności, do których był zobowiązany, lecz także do ustalenia i wyjaśnienia przyczyn, z powodu których ich nie wykonał. Należy przy tym wziąć pod uwagę zarówno charakter sprawy, jak i specyfikę obowiązującego trybu jej załatwienia. W rozpoznawanej sprawie należało uznać, że Prezydent dopuścił się bezczynności, bowiem do dnia wyrokowania nie rozpoznał wniosku skarżącej z 5 kwietnia 2016 r. o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość. Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że nie wywiązał się z ustawowego obowiązku rozstrzygnięcia sprawy bez zbędnej zwłoki, a zatem koniecznym było wydanie wyroku zobowiązującego organ do rozpoznania powyższego wniosku. Wyznaczając, stosownie do art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", termin w jakim organ zobowiązany będzie do załatwienia sprawy, Sąd miał na względzie możliwość zakończenia w tym okresie postępowania. Zdaniem Sądu realnym terminem, w jakim możliwe jest rozpoznanie wniosku, jest termin trzech miesięcy od daty zwrotu do organu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Sąd wziął bowiem pod uwagę okoliczność, że Prezydent pismami z 15, 22 i 23 czerwca 2021 r. wystąpił do kilku instytucji o dokumenty niezbędne do wydania rozstrzygnięcia w sprawie, zaś po ich otrzymaniu będzie potrzebował czasu na analizę całego materiału dowodowego. Sąd uznał jednocześnie, że w przedmiotowej sprawie bezczynność organu miała charakter rażącego naruszenia prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 października 2013 r. sygn. akt I OSK 1181/13; http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sytuacja taka zaszła w niniejszej sprawie, bowiem Prezydent po otrzymaniu wniosku z 5 kwietnia 2016 r. (co miało miejsce w dniu 11 kwietnia 2016 r.) dopiero w dniu 12 grudnia 2016 r. wystąpił do Biura Mienia Miasta i Skarbu Państwa Urzędu [...] o nadesłanie akt własnościowych nieruchomości. Mimo uzyskania w dniu 2 stycznia 2017 r. informacji, że ww. Biuro nie dysponuje aktami, do kolejnej jednostki organizacyjnej Urzędu [...] o nadesłanie akt własnościowych wystąpiono dopiero w dniu 22 marca 2019 r., a zatem ponad dwa lata później. W tej samej dacie rozpoczęto dopiero gromadzenie materiału dowodowego, poprzez wystąpienia do różnych instytucji o nadesłanie dokumentów niezbędnych w sprawie. Kolejne czynności podjęto zaś w dniu 24 lipca 2020 r. (wystąpienie o wykonanie opracowania geodezyjnego dawnej nieruchomości hipotecznej), oraz we wrześniu 2020 r. (wystąpienie do Sądu Rejonowego dla [...], Urzędu [...] i Archiwum [...]). Następnie organ pismami z 15, 22 i 23 czerwca 2021 r., a to na skutek wniesionej skargi na bezczynność, wystąpił do kolejnych instytucji o dokumenty potrzebne do wydania rozstrzygnięcia. W ocenie Sądu z powyższego wynika, że postępowanie niniejsze prowadzone było z rażącym naruszeniem art. 7, art. 8, art. 9, art. 12 i art. 35 K.p.a. Organ w sprawie działa opieszałe, niesprawne i nieskutecznie, co w sposób nieuzasadniony przedłużyło termin jej załatwienia. Organ nie tylko nie dotrzymał terminów załatwienia sprawy wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, ale również nie zastosował się do obowiązku wynikającego z art. 36 K.p.a., bowiem pierwsze pismo informujące skarżącą o przyczynach zwłoki i przewidywanym terminie załatwienia sprawy wystosował do niej w dniu 30 sierpnia 2019 r., a zatem ponad trzy lata od otrzymania wniosku wszczynającego postępowanie. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i pkt 3 oraz art. 149 § 1a p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 100 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 p.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło