I SAB/Wa 1575/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart WSA Anna Wesołowska(spr.) WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J.B. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość [...] 1. zobowiązuje Prezydenta [...] do rozpatrzenia wniosku J.B. z dnia [...] października 2014 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] w rejonie ulic R., C. i L., nr hip. [...], obręb [...], w terminie czterech miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że Prezydent [...] dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz J.B. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia [...] października 2015 r. r. Skarżący, J.B., złożył skargę na bezczynność Prezydenta [...] w sprawie z wniosku z dnia [...] października 2014 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską położoną w [...] przy ul. R., C. i L., dla której prowadzona jest księga hip. Nr [...] obręb [...]. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta do rozpoznania wniosku w terminie miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdzenie rażącego naruszenia prawa przy wykonywaniu władzy publicznej polegającego na nieuzasadnionym, przedłużającym się pozostawaniu organu w bezczynności i zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest uzasadniona. Na wstępie wskazać należy, że przed wniesieniem skargi Skarżący złożył zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył organowi termin dwóch miesięcy od daty doręczenia postanowienia na podjęcie stosownego rozstrzygnięcia. Pomimo upływu powyższego terminu sprawa nie została załatwiona. Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Aby zatem wydać orzeczenie na podstawie powołanego przepisu, sąd administracyjny, na podstawie przedstawionych mu akt sprawy, winien ocenić czy organ administracji załatwiając sprawę podjął wszelkie niezbędne czynności w celu wnikliwego i szybkiego jej rozstrzygnięcia, co wynika z ogólnych zasad postępowania administracyjnego w tym art. 7, art. 12 § 1 i art. 77 § 1 Kpa. Obowiązkiem Sądu jest więc zbadanie, czy organ administracji powziął środki przewidziane prawem do załatwienia sprawy w terminie. Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych, bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, czy innego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt, z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu, ani stopień przekroczenia terminu załatwienia sprawy. Te okoliczności będą miały jedynie znaczenie przy ocenie charakteru stanu zwłoki, a więc czy przybrała ona postać rażącego naruszenia prawa. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy wniosek Skarżącego z dnia [...] października 2014 r. o odszkodowanie wpłynął do organu w dniu [...] października 2014 r. Od tego też dania rozpoczął bieg termin na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 § 3 Kpa. Pomimo upływu powyższego terminu, Prezydent nie zakończył postępowania w sprawie. Również na dzień orzekania przez Sąd brak było decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Nie ulega zatem wątpliwości, że organ dopuścił się bezczynności, co skutkowało zobowiązaniem go przez Sąd do rozpoznania wniosku w terminie czterech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem. Co do charakteru bezczynności organu sąd uznał, że bezczynność, której się dopuścił się organ miała cechy rażącego naruszenia prawa. Z akt przedstawionych sądowi wynika, że organ podjął pierwsze czynności w sprawie w dniu [...] października 2016 r., informując pełnomocnika Skarżącego o przewidywanym terminie rozpoznania sprawy. Oznacza to, że organ przez okres blisko przeszło dwóch lat nie podejmował żadnych czynności. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 Ppsa orzekł jak pkt 1 i 2 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania (pkt 3 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa zasądzając na rzecz Skarżącego zwrot wpisu sądowego w kwocie 100 złotych oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie 480 złotych. Sąd rozpoznał przedmiotową sprawę w trybie postępowania uproszczonego zgodnie z art. 119 pkt 4 Ppsa.