I SAB/Wa 16/09

Referendarz Sądowy Dariusz Pirogowicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sadowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi W. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r. przyznano W.K. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, w sprawie z jego skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pisma skarżącego. W uzasadnieniu tego postanowienia poinformowano również skarżącego, że jest on, w myśl art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. W oparciu o przyznane prawo pomocy, Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła na pełnomocnika skarżącego r. pr. M. K. wykonującą zawód w spółce Kancelaria Radców Prawnych [...] s.c. z siedzibą w W. przy ul. [...], o czym poinformowała skarżącego pismem z dnia 16 czerwca 2009 r. (k. 87). Wyznaczonemu pełnomocnikowi W. K. do chwili obecnej nie udzielił stosownego pełnomocnictwa. Prawomocnym postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. K. Pismem z dnia 14 października 2009 r. W. K. wniósł na powyższe postanowienie osobiście sporządzoną skargę kasacyjną, w której ponownie zawarł wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. W uzupełnieniu braków formalnych powyższego wniosku, skarżący złożył go w dniu 12 listopada 2009 r. (data wpływu do Sądu) na urzędowym druku, wskazując, że wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że zamieszkuje w zadłużonym mieszkaniu i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Ciąży na nim ponadto dług alimentacyjny. Zgodnie z oświadczeniem, jego źródłem utrzymania jest renta w wysokości [...] złotych. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym. W tym stanie rzeczy stwierdzono co następuje. Wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z dnia 14 października 2009 r. (uzupełniony wnioskiem złożonym w dniu 12 listopada 2009 r. na urzędowym druku), nie może zostać uwzględniony. Zważyć bowiem należy, iż w niniejszej sprawie prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2009 r. prawo pomocy w zakresie ustanowienie radcy prawnego zostało już skarżącemu przyznane. Z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest on zaś zwolniony z mocy ustawy, o czym był informowany pismem Sądu z dnia 28 stycznia 2009 r. (k.31-32). Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w myśl którego strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych Podkreślić przy tym należy, że przyznane w dniu 15 maja 2009 r. prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego, podobnie jak zwolnienie wynikające z ww. art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., rozciąga się na pełny tok postępowania od dnia jego przyznania. Obejmuje więc ono zarówno postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym jak i ewentualne postępowanie odwoławcze przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym stanie rzeczy kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego nie może być uwzględniony, gdyż nie jest możliwe ponowne przyznanie prawa, które skarżący już uzyskał w wyniku rozpatrzenia jego pierwotnego wniosku (w części dotyczącej ustanowienia pełnomocnika) jak również nie jest możliwe przyznanie prawa, którym dysponuje już on z mocy ustawy (w części odnoszącej się do zwolnienia z kosztów postępowania). Nie może zmienić tej oceny fakt, że w niniejszej sprawie skarżący nie udzielił stosownego pełnomocnictwa wyznaczonemu w ramach prawa pomocy radcy prawnemu. Przyznane bowiem skarżącemu prawo pomocy (które nie zostało przez Sąd cofnięte w trybie art. 249 p.p.s.a.) jest uprawnieniem, z którego może on skorzystać lub nie. Nie jest natomiast możliwe na gruncie przepisów ww. ustawy, wielokrotne przyznawanie stronie tożsamego co do zakresu prawa pomocy w sytuacji, gdy z uprzednio przyznanego prawa on nie korzysta lub ma zastrzeżenia do wyznaczonego pełnomocnika. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.