I SAB/Wa 16/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie: WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) WSA Elżbieta Lenart Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2013 r. sprawy ze skargi A.Z. na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie rozpoznania odwołania 1. zobowiązuje Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania odwołania Skarbu Państwa – Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w P. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącego A. Z. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z [...] grudnia 2012 r. A.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie odwołania S. od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2012 r. nr [...]. W uzasadnieniu skargi wskazał, że odwołanie od decyzji organu I instancji zostało złożone [...] sierpnia 2012 r. Minister, zgodnie z art. 35 § 3 kpa, zobowiązany był do rozpatrzenia odwołania w terminie miesiąca od jego otrzymania. Skarżący podniósł, że w doktrynie przyjmuje się, że termin miesięczny należy liczyć od daty wpłynięcia odwołania do organu I instancji, a do terminu tego nie wlicza się siedmiu dni, w których organ ten zobowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu. W ocenie skarżącego organ odwoławczy miał obowiązek rozpoznania odwołania do [...] września 2012 r. Skarżący podniósł, że Minister powiadomił go, że sprawa załatwiona będzie do 31 października 2012 r., jednakże termin ten nie został zachowany. Następnie pismem z 29 października 2012 r. organ powiadomił, że odwołanie zostanie rozpatrzone do 31 grudnia 2012 r. Pismami z 8 i z 21 listopada 2012 r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na nie załatwieniu sprawy w przewidzianym przepisami prawa terminie. Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że strony postępowania były regularnie informowane o braku możliwości rozpatrzenia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa i były powiadamiane o powodach opóźnienia w załatwieniu sprawy oraz o terminie przewidywanego jej zakończenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Podnieść należy, że bezczynność organu zachodzi, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie – ale mimo ustawowego obowiązku – nie zakończył go wydaniem stosownego aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu nie ma przy tym znaczenia fakt z jakich powodów dany akt administracyjny nie został podjęty, a w szczególności, czy bezczynność ta została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu. Okoliczności, jakie spowodowały zwłokę organu oraz jego działania w toku rozpoznawania sprawy (jak też zaniechania) oraz stopień przekroczenia terminów, będą miały natomiast znaczenie przy ocenie Sądu, czy stwierdzona bezczynność miała charakter kwalifikowany, tj. czy była ona rażąca, w rozumieniu art. 149 § 1 zd. drugie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z ustanowioną w art. 12 kpa zasadą szybkości postępowania organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie (§ 2). W myśl art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Załatwienie zaś sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (art. 35 § 3 kpa). Artykuł 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, a także o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w przepisie szczególnym, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, że wystąpiły w niej niewątpliwie przesłanki, uzasadniające stwierdzenie bezczynności Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Bezsporne jest bowiem, że organ, wbrew obowiązkom wynikającym z przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, nie rozpoznał odwołania i w dacie orzekania nadal pozostawał w zwłoce. Odwołanie od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2012 r. w sprawie [...] zostało złożone 16 sierpnia 2012 r. (data prezentaty organu I instancji). Odwołanie to wraz z aktami sprawy wpłynęło do organu II instancji 24 sierpnia 2012 r. (data prezentaty na piśmie Wojewody [...] z [...] sierpnia 2012 r.). Od tej daty rozpoczął bieg termin na rozpoznanie odwołania przez organ II instancji. Tymczasem, mimo upływu prawie pół roku od wpłynięcia odwołania do organu II instancji, Minister nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie. Wprawdzie organ informował strony o dodatkowych terminach załatwienia sprawy, jednakże terminy te nie zostały zachowane. Wobec tego zarzut bezczynności organu przy rozpoznawaniu odwołania uznać należy za uzasadniony, co skutkuje wyznaczeniem organowi miesięcznego terminu do załatwienia sprawy. Wyznaczając ten termin, Sąd miał na względzie zarówno określone w przepisach procedury administracyjnej terminy obligujące organ administracji publicznej do rozstrzygnięcia sprawy, jak też realną możliwość jej załatwienia przez organ w wyznaczonym wyrokiem terminie. W ocenie Sądu nie ma natomiast usprawiedliwionych podstaw do stwierdzenia, że bezczynność miała charakter rażący. Organ informował strony o przyczynach niezałatwienia sprawy w terminie i wskazywał dodatkowe terminy zakończenia postępowania. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 tej ustawy.