I SAB/Wa 160/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi H. W. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. H. W. pismem z dnia 6 sierpnia 2008 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] września 1977 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 1977 r., nr [...] o przejęciu na własność Skarbu Państwa nieruchomości położonych w P. przy ul [...], działki nr [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie, względnie o umorzenie postępowania przed sądem - wskazując, iż postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] odmówiono H. W. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzono uchybienie terminu do wniesienia odwołania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów. W orzecznictwie podkreśla się, że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Instytucja skargi na bezczynność ma więc na celu doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd oceniając czy organ pozostaje w bezczynności bierze zaś pod uwagę sytuację istniejącą w dacie orzekania. Podkreślić należy, że w trybie wskazanego art. 149 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania. Tym samym, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to przestaje on być w bezczynności. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] rozpoznając wniosek H. W. z dnia 12 listopada 2007 r. – odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r., nr [...] oraz stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W dniu składania skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, tj. w dniu 6 sierpnia 2008 r. skarżący miał zatem podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności. Jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał. Rozstrzyganie o bezczynności organu stało się więc bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.