I SAB/Wa 160/13
WyrokWSA w Warszawie2013-05-08
Skład orzekający: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.)
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dopuściło się bezczynności w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego z 1967 roku?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest zasadna, gdy organ nie podejmuje czynności w sprawie lub nie kończy jej wydaniem decyzji w ustawowym terminie. W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze przekroczyło ustawowe terminy rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia, co uzasadnia zobowiązanie go do wydania rozstrzygnięcia. Jednakże, biorąc pod uwagę, że postępowanie było zawieszone, bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.Stan faktyczny
G. P. złożyła skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia z 1967 roku. Postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte w 1999 roku, następnie zawieszone w 2000 roku i podjęte w 2013 roku. Mimo podjęcia postępowania, organ nie wydał rozstrzygnięcia w ustawowym terminie, co doprowadziło do wniesienia skargi. Kolegium wniosło o oddalenie skargi, wskazując na zmiany organizacyjne i konieczność zawiadomienia stron.Rozstrzygnięcie
1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1967 r. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej G. P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi G. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego 1. zobowiązuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] do rozpatrzenia wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1967 r. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej G. P. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia 8 marca 2013 r. G. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1967 r. nr [...] o odmowie przyznania prawa użytkowania wieczystego gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na skutek wniosku M. R. z dnia [...] września 1999 r. o stwierdzenie nieważności ww. orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1967 r.
Pismem z dnia [...] października 2000 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zawiadomiło strony o wszczęciu postępowania administracyjnego.
Następnie postanowieniem z dnia [...] grudnia 2000 r. nr [...] organ zawiesił postępowanie w sprawie do czasu ustalenia osób uprawnionych do nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. pełnomocnik G. P., r.pr. D. G. złożyła wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania.
W związku z brakiem podjęcia postępowania w sprawie, pismem z dnia [...] października 2012 r. pełnomocnik G. P. wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w ustawowym terminie.
Wobec powyższego wezwana organ pismem z dnia [...] listopada 2012 r. zwrócił się do pełnomocnika G. P. o przesłanie dokumentów potwierdzających następstwo prawne po zmarłych Z. J., C. B. i S. B.
Dokumenty powyższe wpłynęły do organu wraz z pismem przewodnim strony w dniu [...] grudnia 2012 r.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] podjęło zawieszone postępowanie wszczęte wnioskiem M. R.
Odpowiadając na złożoną do tutejszego Sądu skargę na bezczynność, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i wyjaśniło, że pismem z dnia [...] marca 2013 r. poinformowało pełnomocnika skarżącej, że w sprawie niniejszej z przyczyn organizacyjnych nastąpiła zmiana sprawozdawcy. Kolegium poinformowało także o skierowaniu do właścicielek lokali mieszkalnych w budynku położonym przy ul. [...], którym, jako współużytkownikom wieczystym nieruchomości przysługuje przymiot strony, zawiadomienia o wszczęciu postępowania w niniejszej sprawie oraz wyznaczyło termin załatwienia sprawy najpóźniej do dnia 20 kwietnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna i skutkuje wydaniem rozstrzygnięcia, o którym mowa w art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – powoływanej dalej jako "ppsa".
Na wstępie wyjaśnić należy, że skarga w rozpoznawanej sprawie została wniesiona po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Skarżący bowiem, przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], złożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – powoływany dalej jako "kpa".
Ponadto stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od dnia zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy – taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
W przedmiotowej sprawie wniosek taki zawarty został w skardze. Odpowiadając na skargę organ nie odniósł się do niniejszego wniosku, nie żądając jednocześnie przeprowadzenia rozprawy.
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są do załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki. Stosownie zaś do § 3 tego przepisu załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Przepis art. 36 § 1 kpa nakłada natomiast na organy administracji publicznej obowiązek zawiadomienia strony o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35, z podaniem przyczyny zwłoki oraz wskazania nowego terminu jej załatwienia.
Skarga w niniejszej sprawie jest zasadna.
W tym miejscu wyjaśnienia wymaga, iż bezczynność organu administracji publicznej zachodzi wówczas, gdy w przewidzianym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego terminie organ nie podjął żadnych czynności w danej sprawie lub w sytuacji gdy organ wprawdzie prowadził postępowanie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem decyzji w terminie. Przy tym wskazać należy, że bez znaczenia pozostaje okoliczność, z jakich powodów organ nie wydał decyzji (bądź innego aktu), a w szczególności, czy bezczynność ta spowodowana została zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu w jego podjęciu.
Zgodnie z art. 12 § 1 kpa, organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, jak również mają obowiązek podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do jej wyjaśnienia i załatwienia stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 kpa.
Biorąc powyższe pod uwagę uznać należało bez wątpienia, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze rozpoznając wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Rady Narodowej [...] z dnia [...] lipca 1967 r. przekroczyło ustawowe terminy rozpoznania sprawy, co uzasadniało uwzględnienie skargi na bezczynność i zobowiązanie go do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Ponadto - jak wynika z akt sprawy - do dnia orzekania przez Sąd organ nie wydał rozstrzygnięcia w sprawie, czym przekroczył również wyznaczony przez siebie w piśmie z dnia 11 marca 2013 r. termin załatwienia sprawy tj. 20 kwietnia 2013 r.
Jednocześnie Sąd uznał, że zaistniała w sprawie bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wskazać bowiem należy, że postępowanie w niniejszej sprawie zostało zawieszone postanowieniem z dnia [...] grudnia 2000 r., które to przerwało bieg terminów rozpoznania sprawy. Postępowanie to zostało podjęte natomiast orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2013 r.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 119 pkt 2 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) - orzekł jak w sentencji wyroku.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło