I SAB/Wa 162/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. P. i A. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 października 2006 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) Urząd W. przekazał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę H. P. i A. P. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...]. Sprawa objęta przedmiotem tej skargi została wpisana do repertorium pod sygnaturą I SAB/Wa 162/06 i jest przedmiotem niniejszego rozpoznania. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że H. P. i A. P. w dniu 28 sierpnia 2006 r. (data wpływu do organu) złożyli w Urzędzie W. skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...]. Sprawa objęta przedmiotem tej skargi została wpisana do repertorium pod sygnaturą I SAB/Wa 142/06 i jest przedmiotem odrębnego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Z wskazanych wyżej ustaleń wynika, że H. P. i A. P. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dwie skargi o identycznej treści i dotyczącej bezczynności tego samego organu, pierwsza została oznaczona sygnaturą I SAB/Wa 142/06 drugiej nadano sygnaturę I SAB/Wa 162/06. Wobec powyższego z uwagi na to, że zarówno skarżący jak i przedmiot obu skarg są identyczne skargę oznaczoną sygnaturą I SAB/Wa 162/06 jako wniesioną później należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tego względu Sąd postanowił, jak w sentencji postanowienia.