I SAB/Wa 162/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. G. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. P. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego A. G., zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w wysokości 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Pełnomocnik P. P. ustanowiony z urzędu – radca prawny A. G., po odrzuceniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 7 grudnia 2011 r. skargi na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z [...] września 2010 r. o przyznanie zasiłku celowego w październiku 2010 r. na leczenie i rehabilitację, pismem z [...] grudnia 2011 r. wystąpił o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych. Postanowieniem z 3 stycznia 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia wskazując, że nie zawierał on oświadczenia, że opłaty nie zostały poniesione w całości lub w części. Od tego postanowienia r.pr. A. G. pismem z [...] stycznia 2012 r. wniósł sprzeciw, w którym zawarł oświadczenie zgodne z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240 zł. W niniejszej sprawie fakt udzielenia skarżącej pomocy prawnej nie budzi wątpliwości Sądu, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej zawiera oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, a zatem w świetle powyższych regulacji prawnych wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną w łącznej kwocie 295,20 zł, na którą składają się wynagrodzenie w stawce minimalnej w wysokości 240 zł powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie wyżej przywołanych przepisów, postanowił jak w sentencji.