I SAB/Wa 162/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H.K. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania 1. umarza postępowanie sądowe; 2. stwierdza, że bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz skarżącej H.K. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H.K., pismem z dnia 2 kwietnia 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z dnia [...] sierpnia 1987 r. Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezczynności Ministra i zobowiązanie organu do wydania decyzji w terminie miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami sprawy, o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym oraz o zwrot kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego. W uzasadnieniu skargi opisano przebieg dotychczasowego postępowania podkreślając, że w dniu 18 grudnia 2012 r. złożone zostało odwołanie od powyższej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r. oraz że pismem z dnia 26 lutego 2013 r. pełnomocnik strony wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa i wniósł o niezwłoczne rozpatrzenie odwołania. Do dnia złożenia skargi organ nie udzielił jednakże odpowiedzi na wezwanie, ani nie wyznaczył terminu załatwienia sprawy. Tym samym - w ocenie skarżącej - skarga na bezczynność jest w pełni uzasadniona. Na poparcie podnoszonych twierdzeń przytoczone zostały przepisy kpa oraz orzecznictwo sądowoadministracyjne dotyczące bezczynności organu. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wniósł o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że organ nie pozostaje w bezczynności, bowiem postępowanie odwoławcze w powyższej sprawie zostało zakończone decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli jedna ze stron zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a pozostałe strony nie zażądają przeprowadzenia rozprawy w terminie 14 dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie zaś z treścią art. 1 i art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl natomiast art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie powołanego art. 149 § 1 sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji wydania zaś przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowe. Jak wynika z analizy zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], po rozpoznaniu odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu [...] z dnia [...] sierpnia 1987 r., uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Zdaniem Sądu wydanie przez Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wskazanej decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji z dnia [...] listopada 2012 r. Oczywiste bowiem jest, że Minister załatwił sprawę i nie pozostaje już w bezczynności. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się więc bezprzedmiotowe. Mając zaś na uwadze charakter i stopień skomplikowania przedmiotowej sprawy, a także fakt wydania przez organ decyzji rozstrzygającej niniejszą sprawę, Sąd uznał, że mimo przekroczenia terminów załatwienia sprawy określonych w kpa, bezczynność organu, nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 3, art. 149 § 1 w związku z art. 119 pkt 2 w związku z art. 54 § 3 i art. 201 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.