I SAB/Wa 1645/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) na rzecz skarżącej I. J. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. I. J. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość. Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2016 r. Sąd wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie kopii zażalenia I. J., złożonego, w trybie art. 37 kpa, na niezałatwienie sprawy w terminie, przed wniesieniem skargi - wraz z potwierdzeniem jego złożenia w organie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca stwierdziła, że zażalenie w trybie art. 37 kpa złożył J. B., będący stroną "postępowania dekretowego". Złożenie przez jedną ze stron postępowania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie wywołuje skutek dla wszystkich stron postępowania. Ponadto z ostrożności procesowej wskazała, że I. J. po przystąpieniu do postępowania, złożyła do Prezydenta [...] pismo, w którym wskazała uchybienie organu co do terminu załatwiania sprawy. Pismo to potraktowała jako podzielanie argumentacji J. B., przedstawionej przez niego we wskazanym powyżej zażaleniu i żądanie przyłączenia się do zażalenia. Prezydent [...] winien był je przekazać według właściwości, a strona nie może ponosić teraz negatywnych skutków tego zaniechania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym ostatnim przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa., w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 kpa. lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie strona skarżąca nie wykazała, że wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 kpa, przed wniesieniem skargi na bezczynność. Nie można bowiem zgodzić się z jej stanowiskiem, że wyczerpanie trybu, poprzedzającego wniesienie skargi na bezczynność, tj. złożenie ww. zażalenia, przez jedną ze stron postepowania, rodzi skutek w postaci możliwości wniesienia skargi przez innego uczestnika postępowania – zażalenie powyższe jest bowiem środkiem przysługującym każdej ze stron postępowania. Ponadto wskazane przez skarżącą jej pismo z dnia 27 stycznia 2014 r. nie może zostać uznane za zażalenie, złożone w trybie art. 37 kpa, do organu wyższego stopnia, czy też, jako wniosek o przyłączenie się do złożonego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Zostało ono bowiem zaadresowane do Prezydenta [...] i zażądano w nim: "na podstawie art. 35 Kodeksu postępowania administracyjnego proszę o niezwłoczne załatwienie mojej sprawy". Był to zatem wniosek skierowany do organu I instancji o wydanie decyzji, a nie żądanie, na które wskazała strona w odpowiedzi na zarządzenie Sądu. W tych okolicznościach złożenie skargi na bezczynność - bez uprzedniego wystąpienia przez skarżącą ze stosownym zażaleniem do Wojewody [...] - skutkować musiało odrzuceniem skargi na bezczynność. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.