I SAB/Wa 168/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.M. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość postanawia odrzucić skargę. Pismem opatrzonym datą 15 września 2008 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 16 września 2008 r.) E. M. wniosła bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...]. Skarga ta w dniu 19 września 2008 r. została przekazana przez Naczelny Sąd Administracyjny do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który przy piśmie z dnia 23 września 2008 r. przesłał ją do organu, celem udzielenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt sprawy. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. przy piśmie z dnia 6 października 2008 r. nadesłał akta sprawy oraz wniósł o oddalenie skargi, wskazując na niewyczerpanie przez skarżącą trybu zażaleniowego, o którym mowa w art. 37 k.p.a. Pismem z dnia 15 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał E. M. do wyjaśnienia w terminie siedmiu dni czy w związku z bezczynnością Prezydenta W. w sprawie objętej skargą, wnosiła ona w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie do Wojewody [...] jako organu wyższego stopnia. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z dnia 21 października 2008 r. poinformowała, iż ww. zażalenie wniosła do Wojewody [...] pismem z dnia 17 września 2008 r. nadanym listem poleconym w dniu 18 września 2008 r. Skarżącą przedłożyła również kopię tego zażalenia oraz kopie dowodu jego nadania na poczcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga E. M. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 135, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, w myśl art. 52 § 2 przywołanej ustawy, należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność organu, polegającą na niezajęciu przez organ administracji stanowiska w sprawie w przypisanej prawem formie, np. decyzji czy postanowienia, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zażalenie to jest równoznaczne ze środkiem odwoławczym w rozumieniu art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W rozpoznawanej skarżąca, przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość (skierowanej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 16 września 2008 r.) nie wyczerpała trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. – tj. nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia Wojewody [...]. Uczyniła to dopiero w dwa dni po wysłaniu do Sądu swojej skargi. Potwierdzają to wyjaśnienia skarżącej zawarte w piśmie z dnia 21 października 2008 r. (k. 25) oraz akta sprawy. Wniesienie zaś skargi przed złożeniem ww. środka zaskarżenia skutkować musi stwierdzeniem jej niedopuszczalności. W tym stanie sprawy, wobec niedopuszczalności skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.