I SAB/Wa 170/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący sędzia WSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na bezczynność Rady W. w przedmiocie rozpoznania skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez organ pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 21 sierpnia 2006 r. T. G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Rady W. w przedmiocie rozpoznawania jej skarg na nienależyte wykonywanie zadań przez organ pomocy społecznej tj. Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w Dzielnicy [...] W. W powyższym piśmie zatytułowanym "skarga na Komisję Rady [...] W. w trybie art. 101 ustawy o Samorządzie Gminnym", T. G. żąda spowodowania rozpatrzenia jej skarg z dnia 30 grudnia 2005 r., 6 stycznia 2006 r., 25 kwietnia 2006 r. i 15 maja 2006 r., w których zgłasza ona zastrzeżenia co do postępowania pracowników Ośrodka Opieki Społecznej oraz osób tym organem kierujących przy rozpatrywaniu jej spraw polegającego m.in. "szkalowaniu" wnioskodawczyni, "braku dyscypliny pracowników OPS" "przypisywaniu jej niegodnych zachowań" itp. W odpowiedzi na skargę Rada W. wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż ww. skargi T. G. składane były i rozpatrywane w trybie art. 227 i następnych k.p.a., a uchwały zapadające w wyniku rozpatrzenia tychże skarg podejmowane są na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. i nie podlegają kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, inne niż wymienione w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 – 4. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów czy też czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych powyżej, jak również bezczynność organu w przypadkach wymienionych w powołanym przepisie. Złożona przez T. G. skarga, która dotyczy bezczynności Rady W. w rozpatrywaniu jej skarg na działalność Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy [...] W. jest w istocie skargą obywatelską na nienależyte wykonywanie zadań przez organy samorządu terytorialnego działające w ramach administracji publicznej. Skarga obywatelska powinna być rozpatrywana w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków w rozumieniu działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego przez właściwy organ w rozumieniu art. 229 kpa. Na jej załatwienie, jak również na bezczynność w jej załatwieniu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych też względów Sąd uznając, że rozpoznanie skargi T. G. nie należy do właściwości sądu administracyjnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.