I SAB/Wa 171/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej na rzecz strony skarżącej A. F. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Pismem z dnia 15 marca 2013 r. A. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] stwierdzającej nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w W. z dnia [...] października 1956 r. oraz decyzji Komisji Odwoławczej do Spraw [...] przy Ministrze Spraw Wewnętrznych z dnia [...] września 1960 r. W odpowiedzi na skargę organ administracji poinformował, że w dniu [...] kwietnia 2013 r. wydał decyzję nr [...], którą przedmiotowy wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy został rozstrzygnięty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej p.p.s.a.), Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W trybie w/w artykułu Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem terminu przewidzianego do jego wydania (por. wyrok NSA z dnia 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99). Zatem jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na podjęciu działań zmierzających do załatwienia sprawy, to – mimo istniejącej zwłoki w załatwieniu sprawy – postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe. Jak wskazano powyżej w niniejszej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność przez A. F., a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, organ wydał w dniu [...] kwietnia 2013 r. decyzję nr [...], którą rozpoznał wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. Zatem w dniu składania przedmiotowej skargi na bezczynność do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie strona skarżąca miała podstawy do żądania usunięcia stanu bezczynności, jednakże w dacie orzekania przez Sąd stan bezczynności już nie istniał. Rozstrzyganie o bezczynności organu stało się więc bezprzedmiotowe. Wskazać także należy, że Sąd nie podziela poglądu, iż wydanie orzeczenia przez organ administracji po złożeniu skargi na bezczynność organu obliguje Sąd do orzekania, czy bezczynność w tej sprawie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, bowiem nieuprawnione jest przenoszenie sposobu rozstrzygania spraw ze skargi na przewlekłość prowadzonego postępowania do spraw ze skargi na bezczynność. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a.