I SAB/Wa 1720/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Tomasz Szmydt WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym sprawy ze skargi H. P., J. H. i D. K. – Sz. na bezczynność Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość warszawską 1. zobowiązuje Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy do rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...] ozn. hip. jako "[...]" / " [...]", w terminie 4 miesięcy od daty zwrotu akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku; 2. stwierdza, że Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. oddala skargę w pozostałej części; 4. zasądza od Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy na rzecz H.P., J. H. i D. K. – Sz. kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. H. P., J. H. i D. K. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania, w oparciu o przepis art. 215 ust. 2 ustawy z dnia 21 grudnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.) – zwanej dalej "ugn", za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]". W skardze wniosły o: 1) wyznaczenie Prezydentowi [...] terminu do załatwienia sprawy; 2) skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym; 3) wymierzenie organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" lub przyznanie od organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 Ppsa; 4) zasądzenie na rzecz skarżących od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżące podniosły, że wniosek o przyznanie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość wpłynął do Prezydenta [...] w dniu [...] listopada 2015 r. Wobec tego, że od dnia złożenia wniosku o przyznanie odszkodowania upłynęły przeszło 2 miesiące, a organ nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, w dniu [...] stycznia 2016 r. skarżące złożyły zażalenie na bezczynność organu w trybie art. 37 § 1 Kpa. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2016 r. uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi [...] termin do załatwienia sprawy wynoszący 3 miesiące. Przedmiotowe postanowienie zostało doręczone organowi w dniu [...] czerwca 2016 r. Od dnia wpływu postanowienia organ nie podjął żadnych czynności w sprawie i nie dotrzymał terminu wyznaczonego w postanowieniu Wojewody [...]. W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazał, że w toku prowadzonego postępowania podjęto czynności zmierzające do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego niezbędnego do wydania prawidłowej decyzji merytorycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest częściowo uzasadniona. Nie budzi wątpliwości Sądu, że w niniejszej sprawie Prezydent [...] pozostaje w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 1 Ppsa. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że maksymalny termin na załatwienie sprawy jaki przewiduje przepis art. 35 § 3 Kpa (termin 2 miesięcy) został w niniejszej sprawie wielokrotnie przekroczony. Poza sporem jest to, że w aktach administracyjnych znajduje się wniosek H. P., J. H. i D. K. z dnia 16 listopada 2015 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...] przy ul. [...], ozn. hip. jako "[...]". Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej decyzja w sprawie skarżących nie została wydana. Sąd uznał, że istniejąca w sprawie bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa. W niniejszej sprawie wniosek o odszkodowanie zalega w aktach sprawy ponad 1 rok i 2 miesiące, a więc został znacznie przekroczony. Prezydent [...] pierwsze czynności w sprawie podjął na skutek zażalenia na niezałatwienie sprawy i skargi na bezczynność i dopiero po dniu [...] listopada 2016 r. uzyskując wydruki ze strony internetowej Urzędu [...] dotyczące terenu przy ul. [...] i informację z rejestru gruntów dotyczącą działki nr [...]. Następnie organ pismami z dnia [...] grudnia 2016 r. wystąpił do: 1) Archiwum Państwowego [...] o przesłanie dokumentów dotyczących przedmiotowej nieruchomości, w tym akt Biura Odbudowy [...], map, planów i fragmentu Ogólnego Planu Zabudowania [...], zatwierdzonego w 1931 r.; 2) Urzędu [...] Biura Mienia Skarbu Państwa w [...] o przesłanie akt dotyczących lokalizacji nr [...]. Organ nie realizował obowiązków z art. 36 Kpa i nie dochował dodatkowego terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Wojewodę [...] w trybie art. 37 § 2 Kpa. Wobec tego, że sprawy dotyczące odszkodowań za nieruchomości warszawskie są sprawami szczególnie skomplikowanymi Sąd uznał za właściwe zobowiązanie Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie 4 miesięcy, od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyznaczenie organowi terminu w powyższym wymiarze jest celowe, z uwagi na stan prowadzonego w sprawie postępowania. Jeżeli bowiem okaże się, że konieczne będzie zlecenie biegłemu rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenia operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości, to trzeba także brać pod uwagę to, że strony mają prawo wnieść zastrzeżenia i uwagi do operatu szacunkowego, do których, jeżeli strony zrealizują swoje prawo, biegły będzie zobowiązany się odnieść na piśmie, co przedłuża postępowanie administracyjne. Sąd uznał za bezzasadną skargę w zakresie wniosku o wymierzenie organowi grzywny i żądania przyznania od organu na rzecz każdego ze skarżących sumy pieniężnej, o których mowa w przepisie art. 149 § 2 Ppsa. Z akt sprawy wynika, że wniosek o odszkodowanie został złożony w stosunkowo nieodległym czasie, bo w listopadzie 2015 r., a więc nie oczekuje na rozpatrzenie sprawy kilkanaście lub więcej lat, jak to ma miejsce w wielu tego typu sprawach. Poza tym organ nie był w sprawie zupełnie bezczynny, ponieważ podjął czynności mające na celu wyjaśnienie sprawy. W niniejszej sprawie nie wystąpił także przypadek bezczynności organu po wniesieniu kolejnej skargi na bezczynność. W tej sytuacji – zdaniem Sądu - wystarczającą sankcją dla organu jest uznanie, że bezczynność w załatwieniu sprawy miała charakter rażący. Z tych względów Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i 3 § 1a Ppsa (pkt 1 i 2 wyroku) oraz na podstawie art. 151 w zw. z art. 149 § 2 Ppsa (pkt 3 wyroku) – w zw. z art. 119 pkt 4 i art. 120 Ppsa orzekł, jak w sentencji. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego (pkt 4 wyroku) orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 Ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800).