I SAB/Wa 174/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Starosty P. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 12 maja 2010 r. A. F. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty P. w rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 29 lutego 2008 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość przejętą pod poszerzenie drogi publicznej gminnej, ulicy [...] w obrębie [...], gm. N., oznaczoną jako działka nr [...] o pow. [...] m2. Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2010 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała skarżącego do udzielenia informacji, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem przedmiotowej skargi do Sądu występował w trybie art. 37 § 1 kpa z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia na niezałatwienie przez Starostę wniosku z dnia 29 lutego 2008 r. o ustalenie i wypłatę odszkodowania. Do udzielenia powyższej informacji zobowiązany został również Starosta P. W odpowiedzi na powyższe wezwanie Starosta P. pismem z dnia 19 sierpnia 2010 r. wyjaśnił, że A. F. nie występował, w trybie art. 37 § 1 kpa, z zażaleniem do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Natomiast skarżący, pomimo skutecznego doręczenia w dniu 2 sierpnia 2010 r. wezwania, do dnia podjęcia niniejszego rozstrzygnięcia nie wykonał powyższego wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Starosty P., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, co również potwierdza treść pisma Starosty z dnia 19 sierpnia 2010 r. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.