I SAB/Wa 175/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) asesor WSA Iwona Ścieszka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi E. T. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oddala skargę. Pismem z dnia 28 czerwca 2021 r. E. T. (dalej jako: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (powoływanego dalej jako: organ/Minister) postępowania w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 r., znak [...], w sprawie przejęcia na własność państwa w zamian za rentę gospodarstwa rolnego o pow. [...] ha, oznaczonego jako działki nr [...], [...], [...], [...] i [...], położonego we wsi [...], stanowiącego własność R. U. (U.), wcześniej T., oraz niewymienionego w tej decyzji E. T. Skarżący zarzucił organowi rażące naruszenie: 1) art. 12 § 1 kpa, poprzez prowadzenie postępowania dłużej niż jest to konieczne do załatwienia sprawy; 2) art. 35 § 3 kpa, poprzez uchybienie terminowi załatwienia sprawy wymagającej prowadzenia postępowania wyjaśniającego; 3) art. 36 § 1 kpa, poprzez jego niezastosowanie przez organ. W konsekwencji powyższych zarzutów skarżący wniósł o: 1) uznanie, że Minister dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego; 2) stwierdzenie iż przewlekłość prowadzenia postępowania nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa; 3) zobowiązanie Ministra do natychmiastowego rozstrzygnięcia sprawy; 4) zasądzenie od organu na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż [...] lutego 2021 r. zwrócił się do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 roku w sprawie przejęcia na własność Państwa gospodarstwa rolnego bez zabudowań w zamian za rentę, ozn. [...]. Następnie Minister w dwóch pismach z dnia [...] marca 2021 r. zawiadomił wnioskodawcę o przedłużeniu terminu zakończenia postępowania do dnia 30 czerwca 2021 r. oraz zwrócił się o wskazanie pozostałych stron (spadkobierców R. U.) i ich adresów do doręczeń. Wobec tego pismem z dnia [...] marca 2021 r. wnioskodawca wskazał spadkobierców ustawowych po stronie R. U. a także ich adresy do doręczeń. Poinformował również Ministra o tym, że wobec jednego z nich – T. T. może zaistnieć potrzeba użycia przez organ procedury określonej w art. 34 § 1 kpa. Wnioskodawca zwrócił się także o rozpatrzenie sprawy poza kolejnością ze względu na m.in. podeszły wiek zarówno wnioskodawcy jak i pozostałych stron oraz okolicznością, iż ewentualna śmierć którejś ze stron będzie skutkowała poważnymi konsekwencjami procesowymi dla wnioskodawcy. Wniosku tego organ nigdy nie rozpatrzył, natomiast dnia [...] czerwca 2021 r. zawiadomił o kolejnym przedłużeniu postępowania, tym razem do dnia 31 grudnia 2021 r. Dnia [...] czerwca 2021 r. wnioskodawca ponaglił Ministra do niezwłocznego załatwienia sprawy, bowiem organ argumentował zawiadomienie identycznymi przesłankami jak we wcześniejszym zawiadomieniu z dnia [...] marca 2021 r. Według skarżącego organ uzyskał informacje o katalogu stron postępowania oraz uzyskał zasób archiwalny z Archiwum Państwowego [...] – Oddział w [...], co pozwala na skuteczne rozpatrzenie sprawy co do jej meritum, lecz mimo to nie podejmuje dalszych czynności w sprawie i zupełnie bez uzasadnionego powodu przedłuża jej rozpoznanie do końca roku 2021. W ocenie skarżącego przyczyny zwłoki przedłożone przez organ w zawiadomieniu z dnia [...] czerwca 2021 r. nie zasługują na uwzględnienie. Organ tłumaczy, że zwłoka wynika z potrzeby pozyskania dowodów i ustalenia stron postępowania, tymczasem z takiego samego powodu przedłużył postępowanie 3 miesiące wcześniej. Nadto, organ w zawiadomieniu zaznacza, iż posiada dużą ilość spraw do rozpatrzenia, co miałoby wywierać wpływ na czas rozpatrzenia niniejszej sprawy. Jednocześnie jak wynika z ugruntowanego w orzecznictwie poglądu, organ nie może tłumaczyć bezczynności bądź przewlekłości postępowania z powodu dużej ilości spraw, a co za tym idzie brak wystarczających możliwości operacyjnych i organizacyjnych organu nie może wpływać negatywnie na sytuacje strony, w tym prawa do prowadzenia postępowania administracyjnego bez zbędnej zwłoki. Ponadto spodziewane w okresie następnych miesięcy zmiany w Kodeksie postępowania administracyjnego skutkujące m.in. uniemożliwieniem stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej starszej niż lat 30 są krytyczne dla sytuacji prawnej skarżącego i doprowadzą do całkowitego uniemożliwienia dochodzenia przez niego roszczeń. Przewlekłość postępowania wpływa więc w sposób oczywisty na sytuacje skarżącego i powoduje zagrożenie nieodwracalnych szkód w związku z czym niniejsza skarga jest w pełni uzasadniona. Odpowiadając na skargę Minister wniósł o jej odrzucenie względnie oddalenie. Organ podniósł, że pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. (data wpływu [...] czerwca 2021 r.) E. T. wniósł ponaglenie w związku z niezałatwieniem w ustawowym terminie jego wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 r., a pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Organ zaznaczył, iż w ocenie skarżącego dopuścił się przewlekłości, ponieważ przez cztery miesiące od wszczęcia postępowania nie wydał rozstrzygnięcia. Przy czym skarżący podniósł, że procedowany obecnie w Sejmie projekt ustawy o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje brak możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło 30 lat, więc wskutek przewlekłego prowadzenia postępowania przez Ministra i zmiany prawa przed wydaniem rozstrzygnięcia dojdzie do umorzenia postępowania z mocy prawa. Minister wskazał, że wniesienie ponaglenia w trybie art. 37 § 1 kpa nie jest wystarczającą przesłanką dla wniesienia do sądu administracyjnego skargi na przewlekłość. Organ rozpatruje ponaglenie w terminie 7 dni od dnia jego otrzymania. Dopiero bezskuteczny upływ tego terminu otwiera drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ppsa. Zdaniem organu niezłożenie ponaglenia z odpowiednim wyprzedzeniem, tj. co najmniej siedmiodniowym przed wniesieniem skargi, stanowi brak formalny skargi, skutkujący jej odrzuceniem. Tymczasem wniesienie przez E. T. skargi na przewlekłość (w dniu [...] czerwca 2021 r.) nastąpiło przed upływem siedmiu dni od otrzymania przez Ministra ponaglenia (w dniu [...] czerwca 2021 r.), co według organu czyni zasadnym wniosek o odrzucenie tej skargi. Jednakże z ostrożności procesowej - w sytuacji, gdyby Sąd nie podzielił argumentacji uzasadniającej odrzucenie skargi - Minister wniósł o oddalenie skargi. Organ podkreślił bowiem, iż wnioskiem z dnia [...] lutego 2021 r. (data wpływu [...] lutego 2021 r.) E. T. wystąpił o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 r. znak [...] o przejęciu na własność Państwa, w zamian za rentę, gospodarstwa rolnego położonego we wsi [...]. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2021 r. a następnie zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. Minister poinformował E. T. o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy ze względu na konieczność ustalenia wszystkich stron postępowania (spadkobierców R. U.), zgromadzenia materiału dowodowego oraz konieczność rozpatrywania podań według kolejności wpływu. W celu ustalenia wszystkich stron postępowania organ pismem z dnia [...] marca 2021 r. zwrócił się do E. T. o wskazanie spadkobierców R. U. W piśmie z dnia [...] marca 2021 r. strona wskazała, że spadkobiercami R. U. (wcześniej T.) mogą być jej dzieci lub dalsi zstępni. Minister ustalił w bazie PESEL, że poza jej synem E. T. (wnioskodawcą) żyje jeszcze drugi jej syn – T. T., natomiast córki M. B. z domu T. i D. R. z domu T. nie żyją. Pismem z dnia [...] lipca 2021 r. Minister zwrócił się również do T. T. z zapytaniem, czy zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe po R. U.. Pismo to nie zostało jednak wróciło z adnotacją "adresat nieznany". Jednocześnie organ pismem z dnia [...] lipca 2021 r. wystąpił z takim samym zapytaniem do Sądu Rejonowego w [...]. W odpowiedzi Sąd ten pismem z dnia [...] lipca 2021 r. poinformował, że nie toczyło się i nie toczy się postępowanie spadkowe po R. U. Wpis dotyczący zmarłej nie figuruje również w internetowym Rejestrze Spadkowym prowadzonym zgodnie z art. 95i ustawy Prawo o notariacie. Minister podkreślił, że wydanie decyzji w omawianej sprawie będzie możliwe dopiero po ustaleniu wszystkich stron postępowania (spadkobierców R. U.). W konsekwencji przedstawionych okoliczności sprawy organ postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], zawiesił postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 r. i wezwał E. T. do wystąpienia, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia postanowienia, do właściwego sądu powszechnego lub notariusza o stwierdzenie nabycia spadku po R. U. W celu zgromadzenia materiału dowodowego Minister wystąpił do Urzędu Gminy [...] (pismem z dnia [...] marca 2021 r.) oraz Starostwa Powiatowego w [...] i Archiwum Państwowego [...] Oddział w [...] (pismami z dnia [...] marca 2021 r.). Dodatkowo pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. zwrócił się do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] o nadesłanie potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii decyzji z dnia [...] stycznia 1976 r. (w aktach nie ma bowiem kopii tej decyzji potwierdzonej za zgodność z oryginałem) oraz innych dokumentów ewentualnie posiadanych w tej sprawie. Obecnie organ oczekuje na dokumenty z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...]. Przy czym konieczność rozpatrywania podań według kolejności wpływu wynika z zarzutu Najwyższej Izby Kontroli w stosunku do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, że nierozpatrywanie spraw rewindykacyjnych według kolejności wpływu świadczy o "nierównym traktowaniu wnioskodawców" i "korupcjogennej dowolności postępowania administracji" (por. str. 9 i 10, pkt 4 datowanej na grudzień 2007 r. "Informacji o wynikach kontroli wykonywania zadań przez Ministra Skarbu Państwa i inne organy administracji rządowej w zakresie reprywatyzacji" nr [...], nr ewid. [...]). Na zasadność rozpoznania spraw według kolejności wpływu wskazuje również protokół kontroli z dnia [...] października 2009 r. znak [...], przeprowadzonej w Ministerstwie przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów. Kolejność wpływu jest bowiem jedynym obiektywnym i sprawiedliwym kryterium decydującym o porządku rozpatrywania spraw. Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi konsekwentnie redukuje liczbę zaległych spraw indywidualnych. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów przeprowadziła w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi kontrolę sprawdzającą realizację zaleceń pokontrolnych z kontroli KPRM w zakresie prowadzenia przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi postępowań administracyjnych, w tym spraw skargowych w latach 2008-2009. Kontrolą objęto okres od 1 stycznia 2010 r. do 9 stycznia 2019 r. Z wystąpienia pokontrolnego z dnia [...] lipca 2019 r. (znak: [...]) wynika, że w efekcie działań podjętych przez Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi (we wskazanym okresie) zmniejszono o 60% liczbę spraw pozostających do rozpoznania w zakresie gospodarki ziemią (z 3 531 do 1409). Wprowadzone rozwiązania pozwoliły na rozpatrzenie aż 96% spraw indywidualnych w badanym okresie (33 736 z 35 145 spraw), a w każdym roku liczba spraw załatwianych przewyższała liczbę spraw wpływających. Działania organizacyjne wprowadzone w tym okresie w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi obejmowały istotny wzrost zatrudnienia, zmiany w strukturze organizacyjnej, przegląd i uporządkowanie spraw, analizę bieżącego obciążenia pracowników i cykliczną analizę liczby spraw załatwionych. W ostatnich latach zauważalny jest dalszy spadek spraw pozostających do załatwienia - na koniec czerwca 2021 r. pozostało do załatwienia 905 spraw indywidualnych w zakresie gospodarki ziemią. Pełna redukcja zaległości nie jest możliwa w krótkim czasie, dlatego istnieją jeszcze sprawy, które oczekują na rozpatrzenie według kolejności wpływu, czas oczekiwania ulega jednak systematycznej redukcji. Wobec powyższego Minister podniósł, że zawiadomieniem z dnia [...] marca 2021 r. termin załatwienia niniejszej sprawy został zatem najpierw przedłużony do dnia 30 czerwca 2021 r., a następnie zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. przedłużony do dnia 31 grudnia 2021 r. Ponadto wyznaczanie nowych terminów przez organ nie jest objęte negatywną oceną ustawodawcy, zaś przewidywana zmiana prawa (nowelizacja kpa) nie zwalnia Ministra z ustawowych obowiązków, przede wszystkim ustalenia wszystkich stron postępowania. W konsekwencji Minister zauważył, iż w omawianej nie występuje przewlekłość postępowania. Przewlekłość miałaby bowiem miejsce, gdyby Minister dokonywał czynności nieefektywnych, pozornych i bezcelowych. Tymczasem w omawianej sprawie nie zostały podjęte czynności, które byłyby nieefektywne, pozorne czy bezcelowe. Jednocześnie organ decyzją z dnia [...] października 2021 r., nr [...] umorzył postępowanie zainicjowane opisanym na wstępie wnioskiem o stwierdzenie nieważności decyzji (decyzja utrzymana następnie w mocy decyzją Ministra z dnia [...] listopada 2021 r., nr [...]). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako: ppsa), sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji dopuszczają przepisy ustawy ppsa. Art. 3 § 2 pkt 8 ppsa stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, które powinno być zakończone decyzją administracyjną. Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 ppsa). W myśl art. 52 § 2 ppsa w brzmieniu po 1 czerwca 2017 r. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Takie sformułowanie przepisu art. 52 ppsa stawia ponaglenie na równi z takimi środkami zaskarżenia jak odwołanie i wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zgodnie z art. 37 § 1 kpa w brzemieniu po 1 czerwca 2017 r. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania lub niezałatwienie sprawy w terminie jest dopuszczalne wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 § 1 kpa. Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. (wpływ do organu [...] czerwca 2021 r.) skarżący wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to Sąd uznał za ponaglenie określone w art. 37 kpa. Tym samym skarżący wyczerpał wymogi ustawowe warunkujące wniesienie przedmiotowej skargi z dnia 28 czerwca 2021 r. Stosownie do art. 35 § 1 kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone na podstawie dowodów przedstawionych przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub faktów i dowodów powszechnie znanych albo znanych z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (art. 35 § 2 kpa). Natomiast zgodnie z art. 35 § 3 kpa załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została wyodrębniona z dotychczasowego pojęcia bezczynności, w celu rozszerzenia ochrony prawnej stron przed naruszaniem przez organy terminowego załatwiania spraw. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania występuje wówczas, gdy organ nie załatwiając sprawy w terminie, nie pozostaje jednak w bezczynności, a podejmowane przez organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 kpa ustanawiającego zasadę szybkości postępowania, względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 5 lipca 2012 r., sygn. akt II OSK 1031/12; wyrok NSA z 3 września 2013 r., sygn. akt II OSK 891/13; wyrok NSA z 7 maja 2014 r., sygn. akt I OSK 2595/1) W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu, w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. O przewlekłym prowadzeniu postępowania przez organ administracji można mówić także w przypadku, gdy organ - pomimo formalnego zachowania terminów załatwiania spraw - podejmuje pozorne działania, które faktycznie nie zmierzają do zakończenia sprawy zgodnie z prawem materialnym i z zachowaniem reguł procesowych. Zatem, przez pojęcie "przewlekłego prowadzenia postępowania" należy rozumieć sytuację prowadzenia postępowania w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok NSA z 23 października 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1181/13). Sąd badając przewlekłość postępowania kontroluje czynności podejmowane przez organy, ich terminowość w zakresie przepisów wynikających z art. 35 - 36 k.p.a. Orzekając o przewlekłości organu trzeba zwrócić uwagę, że niezałatwienie sprawy w terminie narusza zasadę sformułowaną w art. 6 kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Odnosi się to również do ścisłego przestrzegania terminów wyznaczonych do załatwiania spraw (art. 35 kpa). Niewątpliwie też, obowiązek załatwiania spraw bez zbędnej zwłoki zawarty w art. 35 § 1 kpa czy gdy chodzi o sprawy skomplikowane - w art. 35 § 3 kpa, pozostaje w bezpośrednim związku z ogólnymi zasadami prawa administracyjnego, w tym zasadą praworządności - art. 7 kpa oraz zasadą pogłębiania zaufania obywateli do organów - art. 8 kpa. Z akt sprawy wynika, iż wniosek skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] stycznia 1976 r., znak [...], wpłynął do Ministra w dniu [...] lutego 2021 r. W celu ustalenia wszystkich stron postępowania organ pismem z dnia [...] marca 2021 r. zwrócił się do E. T. o wskazanie spadkobierców R. U. Zawiadomieniem z dnia [...] marca 2021 r. a następnie zawiadomieniem z dnia [...] czerwca 2021 r. Minister poinformował E. T. o przedłużeniu terminu rozpatrzenia sprawy (odpowiednio do dnia 30 czerwca 2021 r. oraz 31 grudnia 2021 r.) ze względu na konieczność ustalenia wszystkich stron postępowania (spadkobierców R. U.), zgromadzenia materiału dowodowego oraz konieczność rozpatrywania podań według kolejności wpływu. Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. (data wpływu do organu [...] czerwca 2021 r.) skarżący wezwał Ministra do usunięcia naruszenia prawa poprzez niezwłoczne rozpoznanie wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. , nr [...], Minister zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne i wezwał skarżącego do wystąpienia, w terminie dwóch miesięcy od doręczenia postanowienia, do właściwego sądu powszechnego lub notariusza o stwierdzenie nabycia spadku po R. U. (U.) zmarłej [...] marca 2005 r. Wobec powyższego, pomimo upływu terminu do rozpatrzenia wniosku, określonego w art. 35 kpa, skargę uznać należało za niezasadną, albowiem organ dokonywał systematycznie czynności zmierzających do zebrania kompletnego materiału dowodowego i rozpoznania wniosku, jak też na bieżąco informował skarżącego o stanie sprawy i nowych terminach jej załatwienia. W okolicznościach sprawy, biorąc jednocześnie pod uwagę datę złożenia wniosku, datę złożenia ponaglenia do organu oraz datę wniesienia skargi należy uznać, że Minister nie prowadził postępowania w sposób przewlekły i podejmował czynności zmierzające do załatwienia sprawy. Przy czym wobec niemożności ustalenia kręgu stron postępowania postanowieniem z dnia [...] lipca 2021 r. zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie, a Sąd uwzględnił w sprawie okoliczność zawieszenia terminów procesowych spowodowanych wydaniem tego postanowienia, które rozpoczęło się (zawieszenie) od daty wydania postanowienia w tym przedmiocie. Zauważyć również należy, iż finalnie Minister decyzją z dnia [...] października 2021 r. rozpoznał wniosek skarżącego, a tym samym załatwił sprawę. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 151 ppsa orzekł jak w wyroku. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w związku z art. 120 ppsa.