I SAB/Wa 177/04

PostanowienieWSA w Warszawie2004-12-06

Skład orzekający: Irena Kamińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy organ ten nie posiada kompetencji do wydania rozstrzygnięcia w danej sprawie?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli organ ten nie posiada kompetencji do wydania rozstrzygnięcia w sprawie będącej przedmiotem skargi. W sytuacji, gdy przepisy prawa nie przyznają danemu organowi właściwości do wydania decyzji, nie można mówić o jego bezczynności w rozumieniu przepisów PPSA.
Stan faktyczny
K. S. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Kuratora Oświaty w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w N.. Sąd uznał, że Kurator Oświaty nie jest właściwy do wydania decyzji w sprawie likwidacji szkoły publicznej prowadzonej przez gminę, a jedynie do wydania pozytywnej opinii w tej sprawie.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił odrzucić skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Irena Kamińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie likwidacji szkoły publicznej postanawia: odrzucić skargę. W dniu 21 września 2004 r. K. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie niewydania decyzji w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej w N.. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie, albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisu prawa; 5) akty prawa miejscowego jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W ocenie Sądu [...] Kurator Oświaty nie pozostaje w stanie bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8, albowiem organ ten nie jest właściwy do wydania decyzji w sprawie likwidacji (zamknięcia) szkoły publicznej, prowadzonej przez gminę. Przepisy prawa ustrojowego i materialnego, w szczególności zawarte w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) nie przyznają kuratorom oświaty kompetencji do wydania decyzji w tego rodzaju sprawach. Art. 59 ust. 1 i 2 tej ustawy stanowi bowiem, że uchwałę w sprawie likwidacji szkoły publicznej może podjąć tylko podmiot prowadzący tę placówkę (gmina), lecz po uzyskaniu pozytywnej opinii kuratora oświaty. Pozytywna opinia tego organu wydana w formie postanowienia stanowi tylko jeden z warunków niezbędnych do prawnie skutecznego zlikwidowania tej szkoły przez gminę. Z uwagi na niedopuszczalność skargi Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło