I SAB/Wa 178/22

|POSTANOWIENIE | , Dnia 8 lipca 2022 r., , , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym:, Przewodniczący:, Sędzia WSA Przemysław Żmich, , , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2022 r., na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi B. Z., na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku, postanawia:, , , odrzucić skargę., Pismem z 28 marca 2022 r., złożonym osobiście 6 kwietnia 2022 r., B. Z. (dalej również: "skarżąca", "strona skarżąca"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie (dalej również: "organ", "Kolegium" "SKO") w przedmiocie rozpatrzenia wniosku K. R. (poprzedniczki prawnej skarżącej) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ustalenie, że podwyższenie przez Prezydenta m.st. Warszawy opłaty za użytkowanie wieczyste gruntu położonego w W., przy ul. [...] jest nieuzasadnione. Postanowieniem z 24 marca 2022 r. nr KOX/1623/In/14 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Warszawie, odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wyżej opisanego wniosku. Odpis postanowienia został osobiście odebrany przez skarżącą w siedzibie organu - 24 marca 2022 r. (co odzwierciedla własnoręczny podpis B. Z. na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – dalej "zpo" - w aktach administracyjnych sprawy). W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy zobligowany jest w pierwszej kolejności do zbadania przesłanek dopuszczalności skargi. W tym miejscu przywołać należy uchwałę siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, zgodnie z którą "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: "ppsa"). W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że w sytuacji ustalenia przez sąd braku przedmiotu zaskarżenia "(...) w postaci ustania przewlekłości postępowania administracyjnego wskutek wydania rozstrzygnięcia przez organ administracji, sąd nie może już dokonywać oceny spełnienia kolejnych warunków dopuszczalności wniesienia skargi, skoro sama skarga jest niedopuszczalna z powodu braku przedmiotu zaskarżenia." Zgodnie z art. 269 § 1 ppsa sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z treści powyższej regulacji wywodzić należy moc wiążącą uchwał Naczelnego Sądu Administracyjnego, a istota tego związania oznacza, że stanowisko zajęte w uchwale wiąże pośrednio wszystkie składy orzekające sądów administracyjnych. Dopóki więc nie nastąpi zmiana wyrażonego przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwałą stanowiska, dopóty sądy administracyjne powinny je respektować. Orzekający w niniejszej sprawie Sąd w pełni aprobuje poglądy zawarte w wyżej wskazanej uchwale z 7 marca 2022 r. sygn. akt II OPS 1/21, stwierdzając jednocześnie, że znajduje ona zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wynika z niej, że "przewlekłość, jako stan faktyczny, nie będzie już istniała w chwili wniesienia skargi ze względu na wydanie stosownego rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne, rozumiane, jako wprowadzenie tego rozstrzygnięcia do obrotu prawnego przez jego doręczenie stronom ze skutkiem prawnym ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego." Tak więc po rozstrzygnięciu sprawy przez organ, nawet jeżeli nastąpiło to z upływem terminu wyznaczonego przepisami obowiązującego prawa, brak jest już możliwości dokonywania oceny przewlekłego prowadzenia postępowania w procedurze przed sądem administracyjnym. Istotną jest tu możliwość realizacji celu skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania, którym jest przeciwdziałanie opieszałości organu w wydaniu rozstrzygnięcia, a która staje się bezprzedmiotowa w sytuacji zakończenia przez organ postępowania wydaniem aktu i wprowadzeniem go do obrotu prawnego, który rozumieć należy jako "(...) nie tyle samo wydanie aktu administracyjnego, ale jego uzewnętrznienie wobec stron postępowania w postaci jego doręczenia stronom ze skutkiem prawnym ostatecznego zakończenia postępowania administracyjnego. Samo wydanie aktu przez organ jest bowiem czynnością techniczną, która nabiera doniosłości prawnej w postaci rozstrzygnięcia sprawy dopiero w chwili, gdy zostanie skutecznie oświadczona stronom postępowania, jako kończąca tok postępowania." Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy w pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że postanowienie Kolegium z 24 marca 2022 r. o odmowie przywrócenia terminu, wydane na podstawie art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "kpa"), należy uznać za kończące w sposób formalny postępowanie w danej instancji przed organem. Postanowienie zostało doręczone B. Z. w siedzibie organu, w dacie wydania opisanego wyżej aktu (24 marca 2022 r.), co odzwierciedla złożony przez nią na zpo podpis opatrzony datą oraz oświadczeniem "Odebrałam osobiście". Dodatkowo fakt wiedzy skarżącej na temat funkcjonowania postanowienia w obrocie potwierdzają zapisy skargi: "(...) do wydania postanowienia przez SKO (24.03.2022 r. sygn. KOX/1623/In/14)..." – str. 1, "(...) do dnia wydania postanowienia w sprawie." – str. 2. Z powyższego jasno wynika, że B. Z. skargą z 28 marca 2022 r. (złożoną osobiście 6 kwietnia 2022 r.) zarzuciła Kolegium przewlekłe prowadzenie postępowania, w sytuacji, gdy zostało ono zakończone wydaniem wyżej opisanego postanowienia i skutecznie jej doręczone. Mając powyższe na uwadze i uznając złożony środek zaskarżenia za niedopuszczalny z uwagi na brak przedmiotu zaskarżenia, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.