I SAB/Wa 179/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. K. i M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt postanawia odrzucić skargę. W dniu 23 października 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga B. K. i M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za grunt zajęty pod drogę. Pismem z dnia 25 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do skarżących o udzielenie informacji, czy występowali do organu wyższego stopnia z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. (stosownie do art. 37 kpa) w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowanie za grunt zajęty pod drogę. W odpowiedzi z dnia 2 grudnia 2008 r. skarżący wskazali, że przez złą informację uzyskaną w Urzędzie W. skierowali skargę do WSA Warszawie nie występując wcześniej w trybie art. 37 kpa z zażaleniem na bezczynność Prezydenta W. do organu wyższego stopnia. Jednocześnie skarżący wnieśli o skierowanie skargi na bezczynność Prezydenta W. zgodnie z właściwością do SKO w W. Pismem z dnia 5 grudnia 2008 r. Prezydent W., potwierdził fakt niezłożenia przez skarżących zażalenia określonego w art. 37 kpa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36, stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Z akt administracyjnych nadesłanych przez organ oraz pisma skarżących z dnia 2 grudnia 2008 r. wynika, że skarżący nie wnieśli zażalenia na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy – w trybie art. 37 § 1 kpa – do organu wyższego stopnia. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków odwoławczych należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 powołanej wyżej ustawy). W przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków, wniesienie skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. Wskazać należy również, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości przekazania pisma strony do organu (poza strukturą sądów administracyjnych) celem jego merytorycznego rozpoznania. Z uwagi na to, że skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z pominięciem administracyjnego toku instancji jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.