I SAB/Wa 18/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Ministra Infrastruktury w przedmiocie rozpoznania wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić skarżącemu 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 10 grudnia 2010 r. J. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Ministra Infrastruktury polegającą na nie rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w G. z dnia [...] października 1951 r., Nr [...] o wywłaszczeniu nieruchomości położonej w G. oznaczonej jako parcela nr [...] (km. [...] o pow. [...]. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o oddalenie skargi podnosząc, że zebrał materiał niezbędny do wydania rozstrzygnięcia w sprawie i ma przygotowany projekt rozstrzygnięcia w sprawie. Następnie pismem z dnia 21 stycznia 2011 r. Minister Infrastruktury poinformował, że w dniu [...] stycznia 2011 r. wydał decyzję Nr [...]oraz wniósł o umorzenie postępowania sądowego. Na wezwanie Sądu z dnia 4 marca 2011 r., skarżący pismem z dnia 16 marca 2011 r. cofnął skargę na bezczynność Ministra Infrastruktury. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z treścią przepisy art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, zpo. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to jest dla sądu wiążące o ile uzna je za dopuszczalne. W sprawie niniejszej, wszczętej na skutek skargi na bezczynność Ministra Infrastruktury, Sąd - wobec wydania przez organ decyzji rozstrzygającej sprawę –uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w związku z art. 60 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1ppsa.