I SAB/Wa 183/06

PostanowienieWSA w Warszawie2006-11-30

Skład orzekający: Daniela Kozłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wypłaty odszkodowania jest dopuszczalna, gdy organ nie jest władny do rozstrzygania o zasadności takich roszczeń?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna, jeśli organ nie jest władny ani zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Minister Skarbu Państwa nie jest organem uprawnionym do wypłacania odszkodowań na żądanie osób niezadowolonych z działalności sądów.
Stan faktyczny
P. C. wniósł skargę na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wypłaty odszkodowania, domagając się zapłaty 350 mln złotych z odsetkami. Skarżący twierdził, że jego pisma zostały zlekceważone, a organ wyśmiewał i poniżał go. Sąd uznał, że Minister Skarbu Państwa nie jest organem właściwym do rozpatrywania tego typu roszczeń.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił odrzucić skargę jako niedopuszczalną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Daniela Kozłowska po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. C. na bezczynność Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie wypłaty odszkodowania postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lipca 2006 r. P. C. wniósł za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność ww. organu w przedmiocie wypłaty odszkodowania. W treści skargi P. C. wniósł o "rozpatrzenie sprawy i wydanie wyroku nakazującego zapłacenie skarżącemu 350 mln. złotych z odsetkami od 1 kwietnia 2006 r. do dnia zapłaty w wysokości 200 tysięcy złotych za każdy dzień". Uzasadniając swoje roszczenia skarżący podał, iż w odpowiedzi na jego pismo z dnia 27 kwietnia 2006 r., w którym zwracał się on o zarządzenie przez Ministra Skarbu Państwa wypłacenia kwoty 350 000 000 zł, tenże organ "ograniczył się do perfidnego i prymitywnego wyśmiewania, obrażania, kpin, poniżania, szykanowania, dyskryminowania, intryg, sabotażu, profanacji ustanowionego prawa i Państwa", zaś kolejne jego pismo z dnia 5 czerwca 2006 r. zostało zlekceważone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 powołanej ustawy, tj. w przypadkach niepodejmowania przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Wniesienie skargi na bezczynność jest przy tym uzasadnione nie tylko przypadkiem niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także przypadkiem odmowy wydania aktu, mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku. Przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 27 kwietnia 2006 r. skierowanego do Ministra Skarbu Państwa było żądanie wypłacenia kwoty 350 000 000 złotych, której to kwoty pierwotnie zażądał skarżący od Sądu Apelacyjnego w [...], tytułem bliżej nieokreślonych "szykan" i "prześladowań" jakie go ze strony tegoż sądu spotykały, gdy dochodził swoich praw majątkowych. Sąd zauważa, iż Minister Skarbu Państwa, którego kompetencje określa ustawa z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. nr 106, poz. 493 ze zm.) nie jest organem uprawnionym do wypłacania odszkodowań na żądanie osób niezadowolonych z działalności sądów, ani do rozstrzygania o zasadności czy też braku zasadności takich roszczeń. Zatem, wobec faktu, iż skarga na bezczynność może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest władny oraz zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (decyzja, postanowienie, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa), skargę P. C. jako niedopuszczalną należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło