I SAB/Wa 184/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz Sędziowie NSA Anna Lech (spr.) asesor WSA Iwona Kosińska Protokolant asystent sędziego Agnieszka Kozik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2005 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe I SAB/Wa 184/04 UZASADNIENIE M. S. złożył skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] października 2003 r. Z treści tej skargi oraz pism do niej dołączonych wynika jednakże, że wnioski skarżącego o wypłatę zasiłku stałego za maj i czerwiec 2003 r. organy załatwiają pismami odmownymi, a nie wydają decyzji w tej sprawie. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie potraktował skargę M. S. jako wniesioną na bezczynność Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C., który jest organem pierwszej instancji w sprawie o przyznanie zasiłku stałego. W odpowiedzi na skargę z dnia 15 lutego 2005 r. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. poinformował sąd, iż nie zgadza się z opinią M. S. , że nie zrobił nic, aby zapewnić wypłacenie świadczenia zasiłku stałego w okresie od 15 maja 2003 r. do 30 czerwca 2003 r. Uważa, że w tym czasie petentowi pomoc stała nie przysługiwała. Objęty został jednak pomocą celową w miesiącu czerwcu 2003 r. Już w styczniu 2003 r. otrzymał druki do wypełnienia przez lekarza na komisję lekarską. Niestety jednak na pierwszy termin, wyznaczony przez Powiatowy Zespół do Spraw Orzekania Stopnia Niepełnosprawności, M. S. nie stawił się. Sam zaniedbał swoje interesy, a powinien sam zabiegać o uzyskanie stopnia niepełnosprawności w jak najszybszym terminie. Wcześniejsze orzeczenie o niepełnosprawności petent miał przyznane okresowo od 15 maja 2000 r. do 15 maja 2003 r. i na ten czas została wydana decyzja nr [...], w której określony został termin wypłaty zasiłku stałego wyrównawczego. M. S. do 15 maja 2003 r. nie dostarczył do Ośrodka Pomocy Społecznej aktualnego orzeczenia. W przypadku M. S. wiek nie uprawniał go do powyższej pomocy, a jedynie inwalidztwo. M. S. wymagane dokumenty złożył dopiero 1 lipca 2003 r. i dlatego też od tego dnia otrzymał zasiłek stały wyrównawczy. Wobec powyższego w okresie od 15 maja 2003 r. do 30 czerwca 2003 r. klient nie pobierał świadczenia pieniężnego, gdyż mu ono nie przysługiwało. Przerwa w wypłacaniu zasiłku powstała w wyniku ewidentnego zaniedbania swoich interesów przez M. S. Ośrodek Pomocy Społecznej jest instytucją, która zawsze kieruje się dobrem swojego klienta, ale nie może zrobić nic, jeżeli on sam nie dba o swoje sprawy i w wymaganym terminie nie składa dokumentów. W związku z powyższym nie było podstaw do wypłaty zaległego świadczenia stałego. Następnie pismem z dnia 25 lutego 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. poinformowało sąd, iż Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. wydał w dniu [...] lutego 2005 r. decyzję odmawiającą M. S. przyznania zasiłku za okres od 15 maja 2003 r. do 30 czerwca 2003 r. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...], na którą M. S. złożył skargę i będzie ona rozpoznana w odrębnej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga wniesiona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 października 2003 r. Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W myśl art. 13 § 2 powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W związku ze skierowaniem do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. przed wniesieniem skargi do sądu pisma z dnia [...] lipca 2003 r. sąd uznał, że skarżący M. S. wyczerpał tryb zażaleniowy. Przepis art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy zobowiązuje organ do wydania, w określonym terminie, aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Z przytoczonego przepisu wynika, że nakazanie ich wydania, w tym wypadku decyzji administracyjnej, jest możliwe jedynie wówczas, gdy w ustalonym w przepisach prawa terminie organ administracji nie załatwił toczącej się przed nim sprawy. Celem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu było w opisanej wyżej sprawie – doprowadzenie do wydania przez Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w C. decyzji. Z przytoczonego wyżej przepisu art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że wydanie przez organ decyzji wyłącza możliwość uwzględnienia skargi nawet wówczas, gdy decyzja ta została wydana z naruszenie terminu do jej wydania. Sąd ustalił, że decyzje organów obu instancji w sprawie przyznania zasiłku stałego za maj i czerwiec 2003 r. zostały wydane przed rozstrzygnięciem niniejszej sprawy przez sąd, co sprawia, że postępowanie na bezczynność organów stało się bezprzedmiotowe. Z tych względów sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.