I SAB/Wa 187/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka - Płaczkowska Sędzia WSA Mirosław Gdesz Protokolant Katarzyna Krynicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 listopada 2010 r. sprawy ze skargi W. B. na bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia sprawy dotyczącej dewastacji obiektu zabytkowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. wypłacić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz W. B. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga W. B. z dnia [...] maja 2010 r. na bezczynność Ministra Kultury Dziedzictwa Narodowego w przedmiocie rozpatrzenia sprawy dotyczącej dewastacji obiektu zabytkowego. Skarżąca wskazała, że razem z mężem są współwłaścicielami wpisanego do rejestru zabytków [...] położonego w L. gm. K.. Obiekt położony jest przy przylegającej bezpośrednio do [...] na długości ok. [...] metrów drodze powiatowej, która stanowi własność Powiatu S. Na drodze obowiązuje ruch pojazdów o dopuszczalnym tonażu do [...] ton, co w konsekwencji oznacza ruch bez ograniczeń. Przy czym droga nie spełnia podstawowych warunków, bowiem jest to pas około [...] metrów, wykonany z tzw. [...]- brak jest odwodnienia. Odbywający się po drodze ruch kołowy tirów, powoduje drgania niszczące mur ogrodzeniowy i inne obiekty zespołu. Wobec czego skarżąca zwróciła się do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o podjęcie działań lub przekazanie sprawy do właściwego organu w celu ograniczenia ruchu na przedmiotowej drodze. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Sąd administracyjny, rozpoznając skargę, w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Na podstawie art. 3 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4 a. Z treści wniesionej do Sądu skargi wynika, że jej przedmiotem jest bezczynność Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w sprawie dotyczącej ograniczenia ruchu pojazdów na drodze powiatowej przylegającej bezpośrednio do zabytku niszczejącego z powodu drgań spowodowanych ruchem pojazdów po tej drodze. Przy czym zauważyć należy, iż sprawa ograniczenia ruchu na niniejszej drodze powiatowej nie leży w gestii Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, gdyż, zgodnie z ustawą o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 19, poz. 115) zarząd nad drogą powiatową sprawuje właściwy zarząd powiatu. W ocenie Sądu niniejsza sprawa, w związku z którą wniesiono skargę na bezczynność Kolegium, nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Obowiązujący stan prawny nie upoważnia do zakwalifikowania przedmiotowej skargi do spraw, o których mowa w. art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy, a wobec czego jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.