I SAB/Wa 188/10
PostanowienieWSA w Warszawie2010-11-09
Skład orzekający: Iwona Kosińska, Emilia Lewandowska, Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej powinna zostać umorzona, jeśli organ wydał zaskarżony akt lub podjął czynność, której domagała się strona, już po wniesieniu skargi, a przed dniem jej rozpoznania przez sąd?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej staje się bezprzedmiotowa, a postępowanie sądowe w tej sprawie podlega umorzeniu, jeśli organ administracji publicznej wydał zaskarżony akt lub podjął wymaganą czynność po wniesieniu skargi, a przed dniem jej rozpoznania przez sąd. Wydanie aktu lub podjęcie czynności przez organ powoduje, że przestaje on tkwić w bezczynności.Stan faktyczny
M. K. wniósł skargę na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Po wniesieniu skargi, a przed rozpoznaniem sprawy przez sąd, Prezydent Miasta W. wydał postanowienie o podjęciu postępowania dotyczącego ustalenia odszkodowania. Organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie jego bezczynności.Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie sądowe i zasądzono od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. K. kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. K. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 21 czerwca 2010 r. na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie rozpoznania wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...], działka nr [...].
W dniu 4 października 2010 r. wpłynęło do akt sprawy pismo Prezydenta Miasta W. z dnia [...] września 2010 r., w którym poinformował o wydaniu przez niego w dniu [...] sierpnia 2010 r. postanowienia nr [...] r. o podjęciu postępowania dotyczącego ustalenia odszkodowania za opisaną wyżej nieruchomość. Wobec czego organ wniósł o umorzenie postępowania w sprawie jego bezczynności w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania.
Na rozprawie w dniu 9 listopada 2010 r. pełnomocnik organu podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania wszczętego w wyniku niniejszej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 1 i 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność organów.
Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy zaś do czynienia
w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa, jeżeli nie dopełnił on czynności określonych w art. 36 kpa lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody
w wydaniu decyzji (wyrok NSA z 20 lipca 1999 r., I SAB 60/99, OSP 2000, nr 6, poz.87).
Zgodnie z art. 149 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.
W trybie wskazanego art. 149 Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. Z powyższego przepisu wynika, że wydanie przez organ decyzji lub innego aktu wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność, nawet wówczas, gdy decyzja podjęta została z naruszeniem terminu przewidzianego do jej wydania (por. wyrok NSA z 16 marca 2000 r., sygn. akt I SAB 201/99).
Tak więc, jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność, których domagała się strona, to – mimo pozostawania w zwłoce – przestaje on tkwić w bezczynności, a co się z tym wiąże postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie jego bezczynności staje się bezprzedmiotowe.
W rozpoznawanej sprawie – po wniesieniu skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a przed dniem jej rozpoznania przez Sąd – Prezydent Miasta W. wydał w dniu [...] sierpnia 2010 r. postanowienie nr [...], którym podjął postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] ozn. hip. [...], działka nr [...]. Ta okoliczność powoduje, że niniejsza skarga na bezczynność Prezydenta Miasta W. stała się bezprzedmiotowa i postępowanie należało umorzyć.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) postanowił, jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło