I SAB/Wa 19/16
WyrokWSA w Warszawie2016-03-04
Skład orzekający: Gabriela Nowak, Anna Wesołowska, Elżbieta Sobielarska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy bezczynność organu administracji publicznej w przedmiocie rozpoznania zażalenia, która została usunięta w toku postępowania sądowoadministracyjnego, może być uznana za rażące naruszenie prawa?Ratio decidendi
W przypadku, gdy organ administracji publicznej usunie stwierdzoną bezczynność w toku postępowania sądowoadministracyjnego, postępowanie to staje się bezprzedmiotowe. Sąd nie może uwzględnić skargi na bezczynność, ale może ocenić, czy stwierdzona bezczynność miała charakter rażącego naruszenia prawa. W niniejszej sprawie, biorąc pod uwagę krótki okres od wpływu zażalenia do organu do wydania postanowienia, bezczynność nie została uznana za rażące naruszenie prawa.Stan faktyczny
Skarżący P. S. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta o zawieszeniu postępowania. Zażalenie zostało przekazane do SKO, a następnie skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. W skardze zarzucono organowi bezczynność w rozpoznaniu zażalenia. W trakcie postępowania sądowoadministracyjnego SKO wydało postanowienie rozpoznające zażalenie.Rozstrzygnięcie
1. Stwierdzono, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. 2. Umorzono postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego do rozpoznania zażalenia. 3. Oddalono skargę w pozostałym zakresie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak (spr.) Sędziowie WSA Anna Wesołowska WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2016 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia 1. stwierdza, że bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...]; 3. oddala skargę w pozostałym zakresie.
P. S. pismem z [...] grudnia 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r. nr [...] zawieszające postępowanie administracyjne.
Jak wynika z akt sprawy, Prezydent [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. zawiesił postepowanie w sprawie sprostowania błędów pisarskich w postanowieniu z [...] października 2015 r. nr [...] oraz w sprawie stwierdzenia nieważności, wygaszenia, wyjaśnienia wątpliwości, wznowienia, udostępnienia uwierzytelnionych kopii akt, uchylenia i zmiany ww. postanowienia.
Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł w dniu [...] listopada 2015 r. P. S. Zażalenie to przekazane zostało przez organ I instancji Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] przy piśmie z [...] listopada 2015 r. (data prezentaty organu – 23 listopada 2015 r.).
W dniu [...] grudnia 2015 r. do organu wpłynęło wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa poprzez rozpoznanie ww. zażalenia, złożone w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), powoływanej dalej jako "K.p.a."
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze z [...] grudnia 2015 r. skarżący wskazał, że organ pozostaje w bezczynności, bowiem mimo upływu terminów wskazanych w art. 35 K.p.a. nie rozpoznał jego zażalenia. Wobec powyższego skarżący wniósł o wymierzenie organowi grzywny za naruszenie art. 35 i art. 36 K.p.a.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania w części dotyczącej zobowiązania organu do rozpoznania zażalenia skarżącego oraz oddalenie skargi w pozostałym zakresie. Kolegium wskazało, że postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. nr [...] rozpoznano zażalenie skarżącego i uchylono postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że podejmując rozstrzygnięcie w sprawie ze skargi na bezczynność organu, Sąd uwzględnia stan sprawy istniejący w dniu orzekania. Wskazuje się również, że w trybie art. 149 § 1 P.p.s.a. sąd może tylko orzec o obowiązku wydania aktu w określonym terminie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu tego rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego. W sytuacji natomiast wydania przez organ stosownego aktu w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie przez sąd, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie bezczynności organu administracji publicznej, bądź przewlekłości postępowania, staje się bezprzedmiotowe. Sąd, skoro organ w bezczynności już nie pozostaje, nie może bowiem zastosować trybu przewidzianego w art. 149 § 1 P.p.s.a., tj. w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. nr [...], po rozpoznaniu zażalenia P. S., uchyliło postanowienie Prezydenta [...] z [...] listopada 2015 r.
Zdaniem Sądu, wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowienia z [...] stycznia 2016 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania zażalenia skarżącego z [...] listopada 2015 r. (data prezentaty organu). Oczywiste jest bowiem, że organ sprawę już załatwił. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.
Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie ma charakteru rażącego naruszenia prawa. Sąd wziął bowiem pod uwagę, że zażalenie skarżącego wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] dopiero w dniu [...] listopada 2015 r. Skoro zatem postanowienie rozpoznające to zażalenia wydane zostało niecałe 2 miesiące później, nie sposób zarzucić organowi, że jego bezczynność w wydaniu postanowienia miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Z powyższych przyczyn Sąd nie uwzględnił również wniosku skarżącego o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 149 § 2 P.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1a i art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji. O oddaleniu skargi w pozostałym zakresie orzeczono na podstawie art. 151 P.p.s.a. (pkt 3 sentencji). Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 4 w zw. z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na bezczynność lub przewlekłe poprowadzenie postępowania.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło