I SAB/Wa 191/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-09-20

Skład orzekający: Dorota Apostolidis

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na funkcjonariuszy publicznych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o zasiłek celowy i naruszenia obowiązków wynikających z art. 36 k.p.a. podlega kontroli sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga skierowana przeciwko funkcjonariuszom publicznym Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania wniosku o zasiłek celowy i naruszenia obowiązków wynikających z art. 36 k.p.a. ma charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227 k.p.a.). Skargi tego typu nie podlegają kontroli sądów administracyjnych, w związku z czym podlegają odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 PPSA.
Stan faktyczny
P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na funkcjonariuszy publicznych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie nierozpoznania w terminie jej sprawy dotyczącej zasiłku celowego oraz niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 36 k.p.a. Skarżąca domagała się wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych. Organ wniósł o odrzucenie skargi. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Apostolidis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o zasiłek celowy postanawia odrzucić skargę. P. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę cyt. "zażalenie (...) wraz ze skargą na funkcjonariusza publicznego". W jej treści sprecyzowała, że jest to skarga na funkcjonariuszy publicznych Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skarżąca podkreśliła, że oczekuje wyciagnięcia konsekwencji dyscyplinarnych wobec wszystkich funkcjonariuszy publicznych, którzy z nieuzasadnionych przyczyn nie załatwili w terminie jej sprawy, jak również nie dopełnili obowiązków wynikających z treści art. 36 k.p.a. przez co naruszono jej interes prawny wynikający z art. 227 k.p.a. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: W myśl przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 207) sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej w sprawach, które mogą zakończyć się decyzją administracyjną, postanowieniem wydanym w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie albo inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organu w wyżej wymienionych sprawach. Przedmiotem skargi mogą być także akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego. Taką skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi - art. 53 §1 i art. 54 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy zauważyć, że przedmiotowa skarga skierowana do sądu w dniu [...] marca 2012 r. – jak można wnosić z jej treści - ma charakter skargi obywatelskiej regulowanej przez przepisy działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), gdyż wiąże się z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszeniem praworządności i interesów skarżących, a także przewlekłym i biurokratycznym załatwieniem sprawy (art. 227 k.p.a.). Skargi tego typu rozpatrywane są przez organy administracji wskazane przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego i nie podlegają kontroli sądów administracyjnych. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega odrzuceniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło